Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2011

Παραλήρημα μετά το ούζο

Ο κοσμος έχει αγανακτήσει. Τουλάχιστον όπως δηλώνει ο ίδιος. Τα πράγματα είναι δύσκολα. Αυτό το δηλώνουν άπαντες αλλά έχω την εντύπωση από διαφορετική σκοπιά ο καθένας. Οπότε δεν ξέρω τι να πιστέψω. Την τύφλα μου μόνο ξέρω αλλά αυτή δεν αφορά μάλλον κανέναν.

Οπότε στη θεωρία θα έχουμε αλλαγές. Στη στάση του κόσμου, στη ζωή μας , στη χώρα μας. Λέμε τώρα. Με μια λογική σκέψη στις επόμενες εκλογές ο αγανακτισμένος Έλληνας ψηφοφόρος θα δώσει το μήνυμά του. Κατά την προσωπική μου άποψη, και όσο καιρό καταλαβαίνω, ουδέποτε σε εκλογές δεν έχει δοθεί το παραμικρό μήνυμα. Σε κοπάδια έβλεπα να ψηφίζουνε, σε κοπάδια φεύγαν οι ψηφοφόροι, παρέα βογγάγανε μετά αλλά...αφού απομακρυνθείς από το ταμείο λέει η σοφή φράση, ουδέν σφάλμα αναγνωρίζεται.

Ποιό λοιπόν αναμένεται να είναι το μύνημα; Η αποχή; Η επιλογή "φρέσκων προσώπων"; Το απόλυτο...τίποτα; Ε,κάτι απ' ολα αυτά. Ίσως και κάτι ακόμα αλλά βαριέμαι να σκεφτώ. Φυσικά η αποχή δεν ξέρω τι "μήνυμα" μπορεί να δώσει. Ειλικρινά το λεω, εντάξει, αντε και απείχα. Και βγαίνει ένας και με καβαλάει την επόμενη των εκλογών, όπως παντα. Τι θα του πω "εγώ δε σε ψήφισα"; Στα τζουμπερλέκια μου κι εμένα, θα μου πει, και θα συνεχίσει την καβάλα. Το τίποτα , οκ, το ξέρω. Χρόοοοονια τώρα γίνεται.
Τα "φρέσκα πρόσωπα" που θα τα βρούμε ρε παιδιά; Από τη δεκαετία του 30 ή Καραμανλή θυμάμαι, ή Παπαντρέα, με μικρές δόσεις διακοπών από Μητσοτάκηδες (αμα πεσει το μπλογκ και δεν έχετε διαβάσει το όνομα θα ξέρετε έτσι κι αλλιως τι έγραφα) , Σημίτηδες, και κάτι παρόμοια με τους πρώτους λιμά. Φάγανε καλά, δεκαετίες τώρα και συνεχίζουνε να τρώνε, μπορεί να είναι πολλά, μαλάκες όμως δεν είναι.

Και το κακό είναι ότι δε βλέπω κάτι "φρέσκο". Από την άλλη... η αναρχία, η "άμεση δημοκρατία" και διάφορα τέτοια, καλά μου ακούγονται για να γυρίσουμε καμιά επικολυρική ταινία αλλά σαν πραγματικότητα με ζορίζει. Τι παει να πει άμεση δημοκρατία δηλαδή; Αμα θέλω να βάλω άρωμα γαρύφαλλου στα καζανάκια στις χέστρες θα φωνάζω τους γείτονες στην πλατεία να κάνουμε καμιά ψηφοφορία να δούμε τι άρωμα θέμε να έχουνε τα σκατά; Ζόρικο ρε σεις. Παίζει μέχρι να γίνει ολο αυτό να έχω χεστεί πάνω μου.

Αυτό που θέλω να πω είναι ότι καλή η αγανάκτηση, καλή και η αντίδραση. Χρειάζονται, πρέπει να γίνουν και καλώς έγιναν. Μετά τι κάνουμε; Άντε και τα καταφέραμε. Πες ότι βρίσκουμε έναν τρόπο (καλα αυτό κι αν είναι επιστημονική φαντασία) να ζαλίσουμε τόσο τα κοχόνες των βολευτών που λένε "έλεος, κερδίσατε, παίρνουμε τον πούλοτα". Μετά;

Υ.Γ. Ουδεμία μομφή προς το κίνημα των "αγανακτισμένων" με το παρον. Εννοείται. Τουλάχιστον εμπεριέχει μεγαλύτερο αυτοσεβασμό να πεις "προσπάθησα και απέτυχα" παρά "καθόμουνα και σκεφτόμουνα τι θα γίνει μετά σα μαλάκας ποντικός".

Υ.Γ. 2 Για τον Θεοδωράκη. Ξέρω είναι κεφάλαιο για την Ελλάδα, κουτουλου, κουτουλου, κουτουλου. Είναι ο ίδιος του "Καραμανλής η τάνκς" και ο ίδιος που ψήφιζε και διεκδικούσε μετα παρρησίας και επαναστατικότητος τα αναδρομικά των βολευτώνε; Ε,μπορεί να τα ήθελε για την εγκαθίδρυση κυβερνησεως αμεσοδημοκρατίας. Ξέρω είμαι κάθαρμα. Δεν φταίω εγώ, το έχω εκ γενετής.

Υ.Γ. 3 Βρίστε με με καλοσύνη. Περνάω δύσκολες στιγμές διεκδικώντας κι εγώ μια σύνταξη βολευτού.

Δεν υπάρχουν σχόλια: