Σάββατο, 22 Μαΐου 2010

Ξαφνικό ξεπέταγμα

Aργώ κι εξαφανίζομαι και ξαφνικά έρχομαι σαν το ΔΝΤ ένα πράμα και γράφω ένα ποστ. Δεν είναι κατάσταση αυτή κύριε συνταγματάρχα. Κάτι πρέπει να κάνουμε. Μήπως να ετοιμάζουμε την επανάσταση διαφορετικές ώρες; Γκρινιάζει και ο δάσκαλος από απέναντι γιατί λέω την κόρη του πουτάνα που γυρνάει με μια καραμούζα στις 4 η ώρα το πρωί.

Ευτυχώς γίνανε άνθρωποι οι πολιτικοί μας. Τώρα που έφυγε ο Κωστάκης και ήρθε ο Γιωργάκης είδαμε επιτέλους θεού πρόσωπο. Ρε Κύριε. Αυτό δεν είναι πρόσωπο.

ΚΩΛΟΣ ΕΙΝΑΙ.

Θα επιστρέψω. Για να βάλουνε τα κλάματα οι παπάδες που με θάψανε και νομίζανε ότι ησυχάσανε.