Κυριακή, 14 Φεβρουαρίου 2010

Τα ίδια και τα ίδια μου πρήξατε τα μύδια

Τι αλλαξε θα ήθελα να ξερω απο την τελευταια μου αναρτηση.

Παλι ψηφισες μαλακα;

Παλι αφεντικό.

Ε,δε γινεται πρεπει να ειναι ανίατη η περιπτωσή σου.

Ζω ακόμα. Κατα τύχη δηλαδή αλλα ζω.
Απλα δε γράφω. Γιατι δεν εχει σημασια. Και γιατι μπορεί ο κάθε παπάρας να με τρέχει επειδή γράφω σε ενα σατιρικό ή έστω υβριστικό μπλογκ της πλάκας που δε το διαβαζει κανείς.

Κατάλαβες;

1 σχόλιο:

η ψυχη μου το ξερει είπε...

Οι Απόκριες,Βρασίδα μου,είναι μια καλή ευκαιρία για να ξεχνιόμαστε λιγάκι και να ντυνόμαστε μασκαράδες! Ξέρεις πόσο μονότονο είναι να ξυπνάς κάθε πρωί και να αντικρίζεις στον καθρέφτη την ίδια ξενέρωτη φάτσα του καραγκιόζη;...άσ'τα! :)