Δευτέρα, 30 Ιουνίου 2008

Γιατί Βρασιδας;

Παιγνιον στο οποιο με ειχαν καλεσει προ αμνημονεύτων ετών , τοτε που ενας Καραμανλης κυβερνουσε και ενας Παπανδρεου προσπαθουσε να φερει την αλλαγή για να φαει αυτος (κατι μου θυμιζει αυτο...)....
Και επειδη οτι θυμαμαι χαιρομαι θυμηθηκα αυτο και ειπα να σας πω γιατι ο Βρασιδας ονομαστηκε Βρασιδας και οχι Μπαμπης ή κατι αλλο εμπνευσμένο όπως "pataygokaikourefto.blakaspot.tom" ή "sougamotomagazaki.karatekid.jap". Να κατηγορησετε τον Τσοπανη για αυτο που τραβατε, αυτος με καλεσε νομιζω...

Το γάμησα. Το παιγνιδι ηταν να πω γιατι το μπλογκι μου πηρε το ονομα που εχει και δεν πηρε ενα ονομα που δεν εχει. Και πριν συνεχισω να το μπερδεύω περισσοτερο παμε παρακατου.

Ο υποφαινομενος δεν λεγεται Βρασιδας οπως ξερουν οσοι ξερουν. Και εχει μια ελαφρα αδυναμια στις γάτες (λατρεύω την πουτανιά τι να κανουμε τώρα; ). Ετσι διατηρεί το δικαίωμα να τον συντηρούν 2-4 γάτες κατ' εποχή. Την εποχή της ιστορίας μας οι γάτες ήταν οι αξιότιμοι κ.κ. γάτοι Κουφοντίνας και Ηλίθιος. Ποιο ζώο μπορεί να βγαλει μια γάτα Κουφοντίνα ή Ηλίθιο ειναι μια άλλη ιστορία και δεν έχει σχέση με την παρούσα. Συνεχίζω παρακάτω λοιπόν γιατι η κωλόγρια μάλλον θα αφρίζει ήδη, και ο Τζονάκος ειναι στο δεύτερο μπουκάλι Τζονι (θελω να προλαβω να μην τα πιει ολα μονος του).

Και περναγα καλά και οι γατες με προσεχαν, μου έδιναν δικες τους τριχες για τις δικες μου που καραφλιαζαν, με αποτελεσμα οχι και τοσο αισθητικο θα ελεγα αλλα και αυτο αλλη ιστορία είναι. Τω καιρω εκεινω ζουσε σε τρύπα τινα , μεσα σε εργοστασιο ποντικίνα. Η κυρία τούτη , ήτο, ας μου επιτραπει η έκφρασις , παρδαλοσαρδανάπαλη, διοτι της άρεσαν τα ξινά. Εξινίσθη λοιπόν μετά ποντικού μάγκα αλανιάρη και βαρβάτου με μουστάκα καραμπουζουκλέικια, προφανώς στρατιωτικού του παλιού καιρού, ας πούμε λοιπόν ανθλ/χου ΤΘ (ανθυπιλάρχου Τεθωρακισμένων) ήτις διήγε βίον ευγενούς εκμεταλευόμενος την μετάθεσή του σε στρατιωτικές αποθήκες υλικού ιματισμού. Τα εξοικονόμει καλά ο μαγκίτης και που και που , πούλαγε και στη ζούλα κανα χιτώνιο και την έβγαζε μπέικα. Έτσι γνώρισε και την ανωτέρω παρδαλή ποντικίνα και αλληλοεξινίσθησαν. Και μετά απο λίγο τον πλησίασε γλυκά...

- Ξέρεις κατι γλυκέ μου; Είμαι έγκυος...
- Τι είσαι;
- Έγκυος.
- Εντελώς;
- Ολοκληρωτικά και ανεπιστρεπτί

Ο μάγκας την κοπάνησε και πράττων οπως πράττωμε όλοι οι άνδρες, έστω και ανθλ/χοι ΤΘ, έγραψε εις την διοίκησην "μετάθεσις μου απαραίτητος" και την κοπάνησε για άλλες πολιτείες και άλλα "ξινά" αφήνοντας κοτζαμ κοπέλα ποντικίνα με μια κοιλιά σαν κουμπαρά...

Να μην τα πολυλογώ (που τα πολυλογώ) εφτασε η ώρα και εγγενήθη εξ αυτων υιός , ποντικός το είδος και άτριχος και τυφλος. Η ποντικίνα όμως δεν έκοβε τα ξινά και ημέραν (νύκταν μάλλον) τινάν εβγήκε τσάρκα ίνα εξινισθή και πάλι. Αγνωστο πως εβρέθη μπροστα σε φάκα. Μαλλον ήταν ξανθιά γιατί πήγε ντουγρού στη φάκα και απόθανε ολοσχερώς και άνευ χαρτοσήμου. Το περίεργο ήτο πως ο ανήλικος πόντιξ, μη δυνάμενος καν να συρθει εβρέθη υπο του αφεντικού του υποφαινομένου δίπλα εις την μητέρα του που κατα το κοινώς λεγόμενο είχε τινάξει τα πέταλα. Η εντολή του αηδιασμένου αφεντικού ήτο:
-Πέτα τα ρε στα σκουπίδια τα βρωμιάρικα...

Ο γράφων αηδίασε και αυτος γιατι εβλεπε φατσα καρτα την κατουροφατσα του γαμημενου (πρωην πια δοξα τω Δια) αφεντικού του και για να γλυκάνει γυρισε και ειδε το ατριχο σκατό που ήταν δίπλα στο ποντίκι. Ετύλιξε ούτα εις ξεχωρας πετσέτας και εξεκίνησε προς τον σκουπιδοντενεκέν.

Να δώκωμε τώρα λίγο σασπενς και μυστήριο στην ιστορία παρακάμπτοντας (καλα ρε ο Λεόνε είμαι; Ο Κόπολα; Ειμαι τρελλα ο κιαρατας) καποια γεγονότα και γυρνωντας λιγες ώρες μετά. Η ποντικίνα ήταν στον κάδο γιατι αρνήθηκε να απαντήσει εις οποιαδήποτε απαντηση του γραφοντος που την ανέκρινε (με αρκετο τακτ ομολογώ). Αυτη αρνήθηκε ακομα και να δηλωσει το όνομα της και εφαγε φουντο. Ο νεαρος όμως τσιριζε σπαστικά κι ετσι μου την έδωκε και , αφου διεστραμμένος ειμαι, γύρισα σπιτι με ενα ποντίκι στην τσέπη μου.

Τα αλλα ειναι μια παρα πολυ μεγάλη ιστορία που θα κουρασει. Ο ποντιξ εβαπτισθη χριστιανικώς έλαβε το βαρβάτο και αντρικιο όνομα Βρασιδας (που ετίμησε δεόντως ξινίζοντας ποντικίνες κατα την διάρκεια του βίου του) , έγινε ο καλύτερος φίλος Κουφοντίνα και Ηλίθιου που γέμισαν πληγες προστατεύοντας τον απο τις υπολοιπες γάτες της γειτονιάς και μου κράτησε για περιπου 22 μήνες την καλύτερη παρέα που εχει κρατήσει ποτέ ποντικός σε άνθρωπο... Για την ακρίβεια έγινε ο καλύτερος φίλος μου.

Στη μνήμη του φίλου μου του Βρασίδα που του άρεσε να τρώει παρακολουθώντας με να γραφω στο pc το μπλογκ αυτό είχε, έχει και θα έχει το θρυλικό τουτο όνομα.

ΒΡΑΣΙΔΑΣ Ο ΚΑΦΡΟΣ.

Τελος του παιγνιδιου, καλη νύχτα σας. Δεν καλω κανεναν ως συνηθως , οποιος θελει γραφει.

Πέμπτη, 26 Ιουνίου 2008

Καήκαμε

Ξερω χάθηκα, και ειμαι και ασυγχώρητος. Τελος παντων τρεχανε πολλα (μετα ιδρωσανε, παθανε πνευμονία και πεθάνανε τα γαμ...ενα και ηρέμησα).
Μου λειψατε ξερετε. Παντα η τρέλλα και η αλλοφροσύνη μου λειπει.

Λεπον ειμαι ο Βρασιδας και ειμαι καλά (λέμε τώρα). Το χειροτερο ειναι οτι επεστρεψα απο μια απο τις κλασικες μου αιφνίδιες απουσίες.

Λοιπον τι εγινε στο Ελλαδισταν; Τιποτα το σπουδαιο, οι φωτιες ανάψανε τις μέρες που όλοι ξέραμε (εκτός απο το κράτος) , στα μέρη που όλοι περιμέναμε (εκτός από το κράτος) και θα την πληρώσουμε όλοι (εκτός από το κράτος).
Οι πυροσβέστες τρέχουνε με τα καρούλια της εποχής του Καποδίστρια να γίνουνε σουβλάκι (για να σβήσουνε φωτιές με αυτα τα σκατά, δυσκοίλιο το βλέπω), οι δε κυβερνώντες φροντίζουν πριν απο μας για μας. Δηλαδή ξύνουνε τα παπαρια τους για να μην χρειαστεί να τους τα ξύσουμε εμείς.

Ακουσα και κατι για επιδομα φτωχειας. Δεν θελω ρε. Να το πληρώσω. Προσφέρομαι να ξεσκίσω το μαλακα τον αλογομούρη από παντού να χαρεί κι αυτος, να μην λενε οτι παίρνουμε και τα λεφτά τσαμπα. Και μιλαμε για πολυ χρημα ε; Δεν θα ειναι και κανα 150ευρω; Ναι οπως ο κωλος μας που εχει γινει πεντακοσάρικο κέρμα με τους μαλάκες που μπλέξαμε.

Ζέστη όμως ρε παιδια. Κι εγώ δεν εχω ανάψει αρκουδίσιον που να γαμιέται ο Διας και δεν ανάβω κιολας. Την αράζω κάτω από το κλήμα παίρνω το φραπεδίνιο μου με τις 88 ζάχαρες και τα 102 παγάκια και κόβω κίνηση.


(Προς τις αγαπητές θυληκές καλοκαιρινές υπάρξεις : Ευχαριστώ)

Και περνάω ζάχαρη. Ομως καθε τρεις και λίγο έρχεται στο μυαλό μου η φάτσα ενος πολιτικού (διεστραμμένο μυαλό αλλα αυτό κονόμησα τι να κανουμε...). Και μου χαλάει τη μανέστρα. Αλλα τώρα επέστρεψα, κενωνία άδικη, κενωνία ψεύτρα , σλλλλρρρρρρπ (καφές) , παφφφφφφ (φυμμέτο).

Καλές δροσιές.

Κυριακή, 15 Ιουνίου 2008

Αϋπνίας το ανάγνωσμα

Λοιπον.
Κατ' αρχην εγω θα παω Κρητη για διακοπες και να σκασουνε οι οχτροι μου. Ειναι ωραιο πραμα η Κρήτη, ξέρω εγώ , εσεις δεν ξέρετε γι' αυτο μη με ζαλίζετε.
Κατα δεύτερον , σκορπιες σκέψεις σήμερα, εξίμισι το πρωί και η αϋπνία βαράει κόκκινα, και μου καρφώθηκε στο μυαλό ενας μαλάκας. Οπότε να του πω κι αυτουνου ότι το δύσκολο δεν ειναι να γεννηθείς μαλακα, το δύσκολο είναι να γίνεις. Διοτι ναι, δεν μπορώ να γίνω τόσο ιερόσυλος που να πω ότι τα παιδιά του εργάτη πρέπει να κοιμούνται σε ίδια κούνια με τα παιδιά των πλουσίων διότι όπως και να το κάνουμε το πλουσιόπαιδο έχει αρωματισμένο κάτουρο και χέζεται με τακτ στις πάνες του, ενώ το παιδί του φτωχου, μπλιάχ, έτσι δεν είναι; Ασχετο τώρα εάν ο πρίγκηψ Ευγένιος Βονιφάτιος Εγεράρδος Λουδοβίκος Βαφανκούλος Μαρία Φον Καθήκεν βγεί ένα ρεμάλι και μισό και περιφέρεται στον κόσμο βαρος με όλα του τα γαμημένα ονόματα ενώ το παιδί του μεροκαματιάρη μπορεί να λέγεται Αϊνστάιν, Παστέρ, Νεύτων ή δεν ξέρω κι εγώ τι...

Λοιπόν για όλα φταίει που διαβάζω κωλογρια. Εγώ για πολύ καιρό τώρα τα έκρυβα αυτά τα συναισθήματα και δεν καθόμουνα να γράφω κατεβατά και να γαμώ το πρέκι του κάθε καριόλη, αλλά από τότε που κόλλησα σε αυτήν κάτι με γαργαλάει , εδώ αποκάτω (μην κοιτάς ρε θα πάθεις αποπληξία) και ... τελος πάντων.

Θα κάνει λεει αυξήσεις τιμολογίων η ΔΕΗ. Να παει να γαμηθεί η ΔΕΗ. Και να πανε να γαμηθούνε και όσοι κατεβάζουνε τους διακόπτες την ώρα που ο παππους κατεβαίνει τη σκάλα βραδιάτικα. Και αμα δεν πανε μόνοι τους προτίθεμαι να τους γαμήσω εγώ να το φχαριστηθούνε κιόλας. Γκολ και ξύλο. Σπόρ και θέαμα.

Αν αληθεύει αυτο που άκουσα (γιατι ως γνωστόν ζω σε άλλο κόσμο) οτι ο εργατικός και τίμιος μαλάκας που λεει οτι ειναι και πρόεδρος της κυβέρνησης πήγε στας Αυστρίας να δει μπάλα , να παει να γαμηθεί κι αυτος. Με τον Αρούλη ή οποιονδήποτε άλλον θέλει. Εγώ παντως σε αυτον δεν κάνω τη χάρη, βρωμοκώληδες δεν πηδάω. Σιχτιρ. Ελυσε όλα τα προβλήματα ο μαλακας και πήγε να δει μπάλα. Μπάλα να σου μπει στον κώλο τρόμπα και να ειναι του μπάσκετ.

Είδες νεύρα που σου έρχονται με την αϋπνία; Γαμημένο πράγμα η αϋπνία. Αλλά που θα πάει; Αυγουστο μήνα, μαζί με τον κάθε παπάρα πάω κι εγώ ο παπάρας διακοπές. Θεούλη μου Αύγουστο μετά από τόσα χρόνια, πάλι θα βλαστημήσω την ώρα και τη στιγμή που θα γίνεται της πουτάνας... τελος παντων, με δυο νταμιτζάνες ρακή σε καθε γεύμα το ξεχνάς αυτό και απευθύνεσαι και στον παπάρα στη γλώσσα που καταλαβαίνει. Τελικά ίσως να περάσω και ωραία.

Και θα περασω και απο το ενεσουλίνι, και απο την κουζουλή. Και από όλους. Και απο την Μαριλία άμα την βρώ. Γιατί την κρύβει ο Ασκαρδας. Γιατι ρε παλικάρι; Εμείς δηλαδή ματάκια δεν έχουμε να δούμε;

Σήμερα είχα σκοπό να γράψω για το Δαίμονα της Φωτιάς. Είναι όμως πολύ φιλολογικό για την κατάσταση που είμαι οπότε αρπάχτε αυτό το έκτρωμα.

Αντε καλημέρα. Ξημέρωσε, βγήκε ο ήλιος, διάολος τον πατέρα του κι αυτουνου. Παω να κάνω καφέ.

Α,και που είσαι μαλάκα. Ναι εσένα λέω που ξέρω οτι διαβάζεις κάθε μέρα μπας και σε κάνω πάλι διάσημο... Αμα ακόμα δε βρήκες γκόμενα μετά από 35 χρόνια ψαξίματος σκέψου μήπως φταίει η ταμπέλα στο κούτελο. Μαλάκα, ε μαλάκα... Χοχοχο αντε μου εφτιαξε τη διάθεση παλι ο μαλάκας...

Τρίτη, 10 Ιουνίου 2008

Mute mode

Eιδαμε επιτελους λιγη μπαλα στο Ολλανδία-Ιταλία (μονόπλευρη εστω...) αλλα παραλληλα είδαμε και πιθανοτερα το χειροτερο ευρωπαϊκο διαιτητικό τριο. Ζητημα αν ειχε 10 σφυριγματα σωστα σε ολο το παιγνιδι ο κορακας, που αν σφυριζε ετσι σε κανενα Καραϊσκακη δεν θα ειχε φυγει ζωντανος απο τη χώρα..... Μιλαμε για ανύπαρκτους διαιτητες, πραγματικά τραγελαφική κατάσταση. Και τα πλάγια άουτ ανάποδα τα δινανε λεμε... Αν οι ποδοσφαιριστες δε μοιαζανε να βαριουνται που ζούνε και τους θεατές δεν τους ειχε πιασει το σύνδρομο "Καλοκαίρι-ποδόσφαιρο- ας δειξουμε ποσο πολιτισμένοι είμαστε- αχ διακοπές!" θα είχαμε θύματα...

Ελεεινοι οι Ιταλοι και αναρωτιεμαι ειναι δυνατον οι πρωταθλητες κοσμου να στηριζονται σε εναν Καναβάρο; Αντε σε 1-2 παικτες; Κριμα, απλα αποδεικνύεται η πλήρης έλλειψη μεγαλων ομαδων σημερα σε επιπεδο εθνικών. Το μπασταρδεμα των εθνικων ομαδων μπασταρδεψε και το επιπεδο του ποδοσφαιρου που βλεπουμε. Εδω παίζει μαύρος στην Εθνική Γερμανίας και ψάχνεις με το κυαλι να βρεις λευκό στη Γαλλία... Κατάντια λέμε...
Επιπλεον οι παικτες ειναι κουρασμενοι και αλλη ορεξη δεν ειχανε καλοκαιριατικα απο το να παιζουνε μπαλα... Τελος παντων...

Να σταθώ όμως σε αυτο που μου άρεσε πιο πολύ και από την πίτσα "ala diavola" και την δωδεκάδα τις παγωμένες μπύρες....
Η μεταδοση του αγωνα ήταν απο φαιδρή ως ηλιθια. Κλίνει προς το ηλίθια. Γιατι φαιδροι και ηλιθιοι μεταδιδανε. Αποκορυφωμα η φαση που ο τυπακος ο κακομοιρης ο Θεοφιλόπουλος νομίζω, λεει "δεν υπηρχε κανενα φαουλ, καλως δε σφυριξε ο διαιτητης" δειχνεται το ριπλει και η φαουλαρα (και κιτρινη) βγαζει μάτια... Και καπακι ο γιγας... "φυσικα ειρωνικα το ειπα πριν αυτο..."
Ω,ρε μάναααααα!
Εκει πραγματικά γέλασα. Και μετά απο λίγο έκλαψα βλέποντας το λογότυπο της ΝΕΤ και ενθυμούμενος ότι οι "ικανότατοι" σπορτκάστερς πληρώνονται απο μας.
Κάτι "πες μας Γιώργο την άποψή σου" και όταν ο Γιώργος πήγαινε να μιλήσει αρχίζε "και ο Αμπροσίνι παίρνει την μπάλα" και δεν τον άφησε ούτε μια φορά να την πεί την ρημάδα την άποψή του
Καποιος δε τους εχει πει οτι το να λες "Ο Αμπροσινι στον Γκατουζο , αυτος κανει λαθος..." ειναι μεταδοση αγώνα, και το παιζουνε και ειδικοι... Για γέλια και για κλάμματα πραγματικά.
Αμ το άλλο θεϊκό: ο διαιτητής κοιτάζει το ρολόι του και ο κ. Βαρούχας το δικό του και ετοιμάζεται για το στούντιο!
Ρε μαλακοπιτουρίξ, στον πούτσο μας ο Βαρούχας το κατάλαβες ή να κάνω και κακά;

Η άλλη θεϊλα του Θεοφιλοπουλίξ... Θα ειπε και 20 φορες "δεν ασχολουμαι με τη διαιτησια μεχρι να βγαλουνε τα μαύρα" (τι θελει να πει ο ποιητής, εκτός του ότι ο διαιτητής φορούσε κίτρινα) και τη μιση ωρα την εφαγε να ασχολειται με τη διαιτησια. Οι ενενήντα στις εκατό φορες που έλεγε ποιος παίκτης είχε τη μπαλα ήταν λάθος και όταν τον διόρθωνε ο καλεσμένος του του την έλεγε κιόλας!!! Κοιτα ρε κατι μαλάκες που πανε διακοπές τσάμπα με τα λεφτά μας! Και νομίζουνε ότι δουλειά τους ειναι να περασουνε ομορφα...

Ε,εδω εχουμε κανει τον Διακογιαννη προτυπο σπορτκαστερ (να βλεπεις το ματς κι αυτος να σου λεει για την εποχη των παγετωνων και πως χαθηκανε τα μαμμουθ) τι περιμενουμε απο τους αδαεις...

Σκατα. Την άλλη φορά θα μεταδίδω μόνος μου.

Παρασκευή, 6 Ιουνίου 2008

Παμε Euro TΩΡΑ!



Υποσημειωση στις κοπελες τις παρεας...
Ναι ρε κοριτσια θα μας χασετε για λιγο καιρο. Ξερετε πως ειναι αυτα τωρα ε; Τα παιδακια παιζουνε και η τιβι εχει το αγαπημενο τους παιγνιδι. ΜΠΑΛΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!! Χοχοχο... Ξερουμε οτι κουνατε με συγκαταβαση το κεφαλι αλλα μας καταλαβαινετε...

Τρίτη, 3 Ιουνίου 2008

Ποιο ειναι το παραμυθάκι;

Με κάλεσαν εκ του Μαντρίου, και εκ Αυτοψυχαναλύσεως να συμμετάσχω εις παίγνιον τινά... Λοιπον αν καταλαβα καλά εχει ως εξής: πρέπει να γράψω 4 προτάσεις όπου θα λέω κάτι για μένα, εκ των οποίων μόνο η μία θα είναι αληθινή. Μαλιστα. Κριμα γιατι αν μου λεγανε να γραψω 50 και να ειναι και οι 50 παραμύθι θα τα καταφερνα καλυτερα. Αλλα θα προσπαθήξω. Κι εσείς τώρα πρεπει να βρειτε ποιο ειναι το παραμυθάκι και ποια η αλήθεια. Μαϊστα.
Να δοκιμάσω λοιπόν για να δούμε...

1. Η δουλειά μου μου αποφέρει πάνω από 4500 ευρώ το μήνα, έστω και αν δεν ειναι απόλυτα νόμιμη

2. Εχω εκτίσει ποινή ετήσιας φυλάκισης για επίθεση σε όργανο του νόμου (με τα όργανά μου)

3. Η γυναίκα της ζωής μου πέθανε στα χέρια μου λίγες μέρες πριν το γάμο μας μετά από σχέση πολλών ετών.

4. Εχω περάσει ένα βράδυ ξαπλωμένος μέσα σε ανοικτό τάφο για τις ανάγκες ενός στοιχήματος.

χοχοχο....

Να δω ποιος θα το βρει τώρα. Ενταξει μερικοί πολύ κοντινοί μου εξαιρούνται και μην το καρφώσετε παλιοπαιδα γιατι θα σας κράξω :p

Ο Ασκαρδας και η Αστερόεσσα βρήκαν την σωστη απάντηση... Που ειναι το τρια... Τι θετε να σας ταξω; (Βρε μπας και σας ξερω εσας;;;; )