Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2007

Κρητη μέρος βου



Ωπα ρε παλικάρι τέσσερα ευρά; (Δεν πληρώσαμε, οκ...)

Οπως είχα υποσχεθεί φωτο από Κρήτη μέρος βου. Επίσκεψη στο οροπέδιο Λασιθίου, Δικταίο Άντρο. 20 λεπτά ανάβαση με 35 βαθμούς Κελσίου, 20 λεπτά κατάβαση στους 5 βαθμούς! Σκωτσέζικο ντους αλλά το θέαμα άξιζε τον κόπο. Οι φωτογραφίες δε λένε τίποτα, η πραγματικότητα είναι ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ! Και το αίσθημα πρωτογνωρο.



Δύσκολη η ανάβαση και κακό το μονοπάτι. Μόνο ... ορειβάτες ανεβαίνουνε. Φυσικά υπάρχουν και γαϊδουράκια που αναλαμβάνουν να ανεβάσουν τους... "ιππείς" που δεν μπορούν αλλιώς να φτάσουν στην κορυφή...



Λίγο πριν φτάσουμε στην κορυφή, μια ματιά στο σημείο απ' οπου ξεκινήσαμε... Και καταλαβαίνεις γιατί ο ιδρώτας τρέχει ποτάμι... Ασκήσεις ορειβασίας...



Φτάνουμε, φτάνουμε (κραυγές χαράς και ανακούφισης)



Στην είσοδο της σπηλιάς. Αίσθημα δέους. Ασε που πρεπει να κατέβεις εκεί κατω... τσάμπα καναμε τοσο κόπο; Λίγη ξεκούραση και ξεκινάμε...



Ταξίδι στο ... κέντρο της γης; Μπα στην πραγματικότητα δεν εχουμε διανύσει ούτε το ένα τέταρτο της απόστασης...



Έχουμε δρόμο ακόμα μπροστά μας. Και έχει αρχίσει να κανει και κρύο... Αλλά το θέαμα είναι μαγευτικό και επιβλητικό.



Δημιουργίες της φύσης στον βράχο. Πλησιάζοντας προς τον πάτο του ... πηγαδιού.





Όχι δεν τα εκανε ανθρώπινο χέρι... Ίσως οι αρχαίοι Θεοί να έβαλαν το χεράκι τους... Στον πυθμένα του Δικταίου Άντρου κυριαρχεί σιωπή. Δεν μπορείς άλλωστε να πείς και πολλά όταν μένεις άφωνος μπροστα στο επιβλητικό θέαμα.




Ξεπαγιάσαμε... ώρα για την ανάβαση. Εχουμε δρόμο...



Μας περιμένει το καφεδάκι μας... η ανάπαυση του ... πολεμιστή...

Εχω να καταγγείλω ότι η ενεσούλα γνωρίζοντας το τι μας περιμένει προτίμησε να πίνει τον καφέ της και να μας περιμένει χαμογελαστή όταν γυρίσαμε εξαντλημένοι... Δεν πειράζει συγχωρείται (λόγω μουσακά και πολύ μεγάλης καρδιάς).

Ήταν υπέροχα το λέω για ακόμα μια φορά. Και θα με ξαναδούνε (ναι απειλή είναι αυτό...)

Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2007

Πολιτική για αρχαρίους

Ένα δωδεκάχρονο παιδάκι βλέποντας τις ειδήσεις ρωτάει τον μπαμπά του:
- Μπαμπά, τι είναι η πολιτική;
Ο πατέρας, που είναι φανερά ικανοποιημένος που ο γιος του δείχνει σημάδια ωρίμανσης, του απαντάει με ένα παράδειγμα:
- Κοίταξε παιδί μου... Μια χώρα είναι σαν μια οικογένεια. Πάρε για παράδειγμα τη δική μας.
Η μαμά, είναι σαν την κυβέρνηση, κανονίζει τα πάντα μέσα στο σπίτι.

Εγώ, ο πατέρας, είμαι σαν το μεγάλο κεφάλαιο, στηρίζω την οικονομία του σπιτιού.

Η υπηρέτρια, είναι σαν την εργατική τάξη , κάνει όλες τις εργασίες που πρέπει να γίνουν.

Εσύ, είσαι η κοινή γνώμη που παρατηρεί τα όσα συμβαίνουν γύρω της.

Τέλος, το μωρό που έχουμε σπίτι συμβολίζει το μέλλoν της χώρας.

Σκέψου τα όλα αυτά το βράδυ, και αύριο θα συζητήσουμε για τα συμπεράσματα που έβγαλες, εντάξει;
- Εντάξει μπαμπά, απαντάει ο μικρός, και σκεφτικός πηγαίνει στο κρεβάτι του.

Στη διάρκεια της νύχτας και ενώ σκεφτόταν τα σοφά λόγια του πατέρα, ακούει
κλάματα από την κούνια του μωρού. Σηκώνεται πάνω, πλησιάζει την κούνια και
βλέπει ότι το μωρό έχει λερωθεί..
Πηγαίνει στην κρεβατοκάμαρα να το πει στην μητέρα του, ανοίγει την πόρτα και βλέπει μόνο τη μητέρα του στο κρεβάτι να κοιμάται. Ο πατέρας άφαντος! Τον πιάνει πανικός!
Από την μισάνοιχτη πόρτα του δωματίου υπηρεσίας, ακούει ύποπτους
θορύβους...πλησιάζει, κοιτάει και βλέπει τον πατέρα του με την υπηρέτρια στα
τέσσερα! Κάγκελο ο πιτσιρίκος!!!

- "Τι να κάνω;", σκέφτεται, "να ξυπνήσω την μαμά; θα δει τον μπαμπά με την
υπηρέτρια, να διακόψω τον μπαμπά; ντρέπομαι, και ποιος θα αλλάξει το
μωρό;;;, εγώ δεν ξέρω να το κάνω..."
Αποφασίζει, λοιπόν να κάνει την πάπια και πάει για ύπνο. Το επόμενο
μεσημέρι, μετά το φαγητό, λέει ο πατέρας στον γιο:
- Λοιπόν; Σκέφτηκες αυτά που σου είπα εχθές;
- Ναι πατέρα, τα σκέφτηκα.

- Και τι συμπέρασμα έβγαλες;

- Όταν η κυβέρνηση κοιμάται,

το μεγάλο κεφάλαιο πηδάει την εργατική τάξη,

η κοινή γνώμη αδιαφορεί,

και το μέλλον της χώρας είναι βυθισμένο στα σκατά!!

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2007

Ευχαριστώ

Ολα τα Κρητικάτσα που με κανανε να νιωσω καλύτερα από το σπίτι μου. Που με ποτίσανε αλύπητα τα ποτά τους, με ταϊσανε τις τηγανιές τους (και το μουσακά, ενεσούλα I LOVE YOU) και αισθάνομαι καταϋποχρεωμένος (να ξαναπάω...)



Πρωϊνό στο ξενοδοχείο... Κλασικά στις 07.00 να είμαστε εμείς κι εμείς... ΑΠΟΛΑΥΣΗ...



Βολτίτσα μέχρι το Ηράκλειο για καφέ στα "Λιοντάρια"... Χαλλλλλλλαραααααααα....



Με τέτοια θέα ο καφές είναι απόλαυση ... Talos Plaza, Sports Cafe. Για όσους γουσταρουνε να βλέπουνε και τη μπαλιτσα τους (και γούρικο, βλέπε Βέρντερ-Ολυμπιακός)



Η επίσκεψη στην πισίνα ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ. Ολυμπιακών διαστάσεων το κατασκεύασμα και με σνακ μπάρ υπέροχο...



Και μετά πάλι ... κααααααααθομαι (στη σκιά , δεν είμαι φαν του ήλιου...)



Πιάνο μπαρ για βραδινή εξόρμηση στο χαλαρό πάντα.



Και κανα μπιλιαρδάκι... Να θυμηθούμε τα ...νιάτα μας πριν τις βραδινές ρακές...



Κλασικά αγνάντεμα στα κάστρα που βλέπουνε τη θάλασσα...



Και μια άποψη του τι έβλεπα έξω από το μπαλκόνι μου... Ακολουθούν και άλλες... Οροπέδιο Λασιθίου και Δικταίο Άντρο.

Κουζουλό, ενεσούλα, Αντώνη, Μαριάννα ευχαριστώ πολύ πολύ! Δε βλέπω την ώρα να σας ξαναδώ από κοντά και να χτυπήσουμε κανα σφηνάκι πάλι!

Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2007

Ωραία ήτανε... Σύντομα και φωτογραφιες



Καλα ητανε στις διακοπες, παρα το σπασιμο απο τους καριολακους. Σύντομα και φωτογραφιες. Για την ωρα Ξυλούρης.

Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2007

Επεισόδιο 4ο : Απολύεσαι ρεμάλι!

Παγωμένος ο Tzonakos και με την μισή μούρη μέσα στην λεκάνη.....

Συνεχίζω από εκεί που έμεινε η Ούρσουλα... και ο θεός να με βοηθήσει...

Παγωμένος ο Tzonakos και με τη μισή μούρη μέσα στη λεκάνη άρχισε να γελάει... Η κατάσταση δεν ήταν για γέλια αλλά δεν μπορούσε παρά να ξεκαρδιστεί όταν κατάλαβε τη φάτσα του Βρασίδα όταν η θεία θα του έλεγε με το λεπτό της στυλάκι να συνεχίσει την ιστορία μην τον παρει κανας διάβολος...
Έβγαλε το κεφάλι του από τη λεκάνη, έβαλε μέσα το χέρι του και ψάρεψε το Heckler & Koch ημιαυτόματο που είχε δεί μέσα. Καθάρισε τον τυπά με το φορεματάκι με δυο σφαίρες στα μάτια , τον φύλακα με δύο σφαίρες , την πρώτη στο κεφάλι που δεν του έκανε κακό αφού βρήκε κενό και τη δεύτερη στο μεγάλο δάχτυλο του δεξιού ποδιού. Η σφαίρα πέρασε τα πεντε μέτρα βρώμας και τίναξε τα μυαλά του φύλακα στον αέρα.
Άνοιξε την πόρτα και κινήθηκε προς την ελευθερία. Σφυρίζοντας ανάμεσα στα χείλη του το εμβατήριο του Α.Γ.Α.Ο.Λ. προχώρησε αποφεύγοντας τρεις φραπέδες από έναν εγκάθετο του Βενιζέλου και εκτελώντας τον με μια ριπή υποψηφιότητας Σκανδαλίδη. Ο φύλακας της εισόδου των φυλακών ασφαλείας δεν μπορεσε να βγαλει άχνα. Πέθανε ακαριαία από άδεια τσέπη όταν ο Tzonakos χαμογελώντας του πέταξε στη μούρη τον προϋπολογισμό του Αλογοσκούφη.

Την ίδια στιγμή ο Βρασίδας σκεφτόταν πως ακριβώς θα ήθελε να πεθάνει. Οι απειλές που δεχόταν ο αθώος γενοκτόνος, κλέφτης, ληστής, φονιάς , απατεώνας , κάφρος ποντικός από δύο τρελλές αδερφές γύριζαν στο μυαλό του...

Ένα σκουλίκι πέρασε έρποντας και προκαλώντας. Σκέφτηκε τι καλα που θα ήταν να είχε ένα φτυαράτσι για να του ρίξει καναν τόνο χώμα να το θάψει , αλλά αυτά ήταν πλέον παρελθόν όταν...

Ο Τzonakos έντρομος ανακάλυψε ότι η αστυνομία είχε πάρει τα μέτρα της για να μη διαφύγει ένας εγκληματίας σαν αυτόν. Δεκαεπτά μεραρχίες τεθωρακισμένων , έξι επίλεκτα αερομεταφερόμενα τμήματα και πεντε σμηναρχίες καταδιωκτικών περιπολούσαν γύρω από το τμήμα...


Δεν γίνεται αλλιώς... σκέφτηκε ... πρέπει να καταφύγω στα μεγάλα μέσα.

- Εσείς το θελήσατε!!! Ούρλιαξε προς την πλευρά του αντίπαλου στρατού και έβγαλε από την τσέπη του ένα...


Συνεχίζει η θεία Ούρσουλα. Της το έκανα νιανια και καταχάρηκα (μη βαρας θεία!!!)


Υ.Γ. Ο τίτλος είναι παραπλανητικός γιατι ετσι μου αρεσει

Τέλος το διάλλειμα τα κεφάλια μέσα

Λοιπόν ότι και να πειτε επέστρεψα. Και αρχιζω να μπαινω σε κανονικους ρυθμούς ο διαλος να τους παρει.

Δεν αλλαξανε και πολλά. Στην κυβέρνηση μας πηδάνε, στην αξιωματική αντιπολίτευση πηδιούνται ποιος θα μας πηδήξει κι εμείς τον παίρνουμε ακόμα.
Θα ήθελα να επισημάνω και το γεγονός ότι ουδείς από εσάς δεν θα πρέπει να ξεχνάει ότι ακόμα και αν βρίσκεται σε διακοπές και σε κανονική άδεια ο αφεντικουλίνος του έχει το δικαίωμα να του ζητήσει να "τσακιστεί να γυρίσει πίσω αμέσως". Πράξτε όπως κι εγώ. Γράφτε τον αφεντικουλίνο σας στα παπάρια σας, ή ελλείψει τοιούτου αντικειμένου στα παλιά σας τα παπούτσια και καντε διακοπές ήρεμοι. Μετά ψάχνετε για δουλειά , υπάρχουν πολλές αν θέτε, πιστέψτε με.

Παρακαλώ τους φίλους να με ενημερώσουν αν ο Βενιζέλος εδέχθη καφέ ελληνικό και αν ο Αλογομούρης πέθανε. Τους υπόλοιπους τους βολεύω...

Καλώς σας βρήκα...

Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2007

Οι διακοπες του Κάφρου

Ο Βρασιδας λειπει. Ειναι διακοπες. Και εκ Κρήτης ορμώμενος βρήκε τον καιρό να σας ειδοποιήσει...
Θα επιστρεψω σύντομα. (Αυτη η συνταγή της cook the book δε θα μου ξεφύγει)

Να περνατε καλα, γιατι ενας καριολης προσπαθησε και ψιλοκαταφερε να μου κανει τις διακοπες νιανιά, αλλα θα προσπαθήσω να μην του κανω τη χάρη (είπα καριολης; Μου ξέφυγε)

Τα λεμε λίαν συντομως.