Παρασκευή, 31 Αυγούστου 2007

Φανταστικός διάλογος και μία ανακοίνωση

- Δεν έχουμε ρούχα...
- Θα σας κάνουμε και ρουχαααααα
- Μα δεν εχουμε λεφτά...
- Θα σας κάνουμε και λεφτάααααα
- Μα δεν έχουμε και φαγητό...
- Θα σας κάνουμε και φαγητόοοοο
- Ούτε κουζίνα έχουμε...
- Θα σας κάνουμε και κουζίνααααα
- Ούτε σπίτι...
- Θα σας κάνουμε και σπίτιιιιιιι
- Και τα παιδιά μας πεθαναν...
- Ε, θα σας κάνουμε και παιδιάαααα

- Τίποτα δε μας έμεινε...
- Θα σας κάνουμε τίποτααααααα...

Φίλοι,
ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 5 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 12 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΓΙΑ ΤΡΙΑ ΛΕΠΤΑ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΗ Α-ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ. ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΝΑ ΑΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΧΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΕΖΟΙ, ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΟΡΘΙΟΙ ΚΑΙ ΣΙΩΠΗΛΟΙ, ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΧΑΜΕΝΩΝ, ΣΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ, ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ, ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ. ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ.

Τετάρτη, 29 Αυγούστου 2007

Στην υγειά μας πατριωτες...

Aυταααα...

Και τώρα σωθήκαμε. Ναι για τις πυρκαγιές θα γράψω πάλι, υπάρχει και άλλο θέμα; Ή να έγραφα για τις εκλογές; Βγήκανε τα κοράκια της Βουλής των εθνοπατέρων και βόσκουνε πάλι πάνω στα φρέσκα πτώματα των συνανθρώπων μας. Και τσακώνονται στα παράθυρα και "σταυρώνονται σαν το Χριστο" (έκφραση του πανγελοίου Ψωμιάδη αυτή) και ... και...

Α, μην ξεχάσω δίνουνε και από 10000 ευρώ στον καθένα που έχασε το σπίτι του. Προφανώς για να τα βάλει στον κώλο του.

Κατά τα άλλα οι άθλιοι ξένοι επιβουλευτήκανε τον πολιτισμό μας και βάλανε φωτιές να κάψουνε τα αρχαία μας, βρίστε τους, μισήστε τους και ελάτε να μας ψηφίσετε.

Σε σημερινό γκάλοπ... "Θα επηρεάσουν την ψήφο σας οι πρόσφατες πυρκαγιές;". Απάντησαν "όχι" πάνω από 85%. Συγχαρητήρια. Ο Κάφρος επιβεβαιώνεται, ζεί στη σωστή χώρα. Των Κάφρων.

Τιποτα δεν έχει αλλάξει, τίποτα δεν είναι οπως παλιά...

Σάββατο, 25 Αυγούστου 2007

ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ… ΑΣ ΤΗΝ ΚΑΨΟΥΜΕ

Γράφω και βλέπω την πατρίδα μου να καίγεται. Και ούτε έναν από τους υπευθυνοανεύθυνους πουθενά. Κρυμμένοι καλά στις «συνεδριάσεις» τους.

Η Ελλάδα καίγεται. Η Ελλάδα δέχεται επίθεση. Η Ελλάδα ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ! Και οι υπεύθυνοι ως συνήθως κάθονται. Αντέδρασαν αφού η επίθεση, ο πόλεμος που έχει κηρυχθεί είχε ξεπεράσει τις 24 ώρες. Μπορούσαν να ελεγχθούν οι πυρκαγιές. Όμως δεν έγινε τίποτα. Καμία άμυνα. Τίποτα. Ρεμάλια και αληταράδες καίνε τη χώρα προσυννενοημένα και κανείς «αρμόδιος» δεν συγκινείται. Ο κόσμος ζητάει βοήθεια και το κράτος είναι ΕΠΙΒΛΗΤΙΚΑ ΑΠΟΝ. Και σε λίγες μέρες αυτοί οι άχρηστοι θα ζητάνε την ψήφο μας. Την καμένη, κατεστραμμένη , νεκρή ψήφο μας. Μόνο αυτό τους νοιάζει. Και ο Ελληνάρας που θα ασχοληθεί με την πάρτη τους είναι άξιος της μοίρας του. Ας καεί. Να ψηθεί ο κάθε μαλάκας που τους δίνει δύναμη. Και τη χρησιμοποιούν για οτιδήποτε άλλο , εκτός από το να μας προστατεύσουν.


Όσο για τα ρεμάλια, τους γαμιόληδες που έκαναν πράξη το συγκεκριμένο σχέδιο. Κρέμασμα. Άχρηστοι, ελεεινοί, ανίκανοι πολιτικάντηδες και σκατάδες μπάτσοι, ΠΙΑΣΤΕ ΕΝΑΝ επιτέλους! Θέλει φαντασία για να σκεφτείτε ότι σήμερα το βράδυ θα ξαναπιάσει κάπου φωτιά; Όλη η Ελλάδα μυρίζει καμένο κι εσείς ΚΟΒΕΤΕ ΚΛΗΣΕΙΣ!!! Η περίφημη «πολιτεία» είναι ΘΡΑΣΥΤΑΤΑ απούσα. Μακάρι να καείτε ζωντανοί μέσα στα σπίτια σας Καραμανλήδες, Παπανδρέου, Καρατζαφέρηδες , κάθε καριόλης και κάθε πουτάνα ανέραστοι και άεργοι που το παίζουν «σωτήρες». Μουνόπανα, η Ελλάδα είναι ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ κι εσείς κρυφτήκατε. Που είσαι ρε αρχίδι Πολύδωρα; Που είσαι ρε μουνάκι Σουφλιά; Που είναι ο κάθε καριόλης;


Αισθανόμαστε αδύναμοι και περιμένουμε το μοιραίο. Σε κάνει να σκέφτεσαι ότι είναι εσκεμμένη η κρατική αδιαφορία. Και φυσικά είναι εσκεμμένη η ατιμωρησία των αληταράδων κολλητών τους που βάζουν τις φωτιές. Μια ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ από εμένα. Όχι παράκληση, ΕΝΤΟΛΗ. Στο όνομα του ότι αγαπάτε. Αν δείτε σπίτι να ξεφυτρώνει σε καμένο δάσος , ΒΑΛΤΕ ΤΟΥ ΦΩΤΙΑ και κλειδώστε μέσα τον ιδιοκτήτη. Να τελειώνουμε. Ο καθένας που συμβάλλει με κάθε τρόπο στη νομιμοποίηση των ΦΟΝΩΝ αυτού του Σαββατοκύριακου είναι ΕΝΟΧΟΣ. Καταλάβετέ το. Το κράτος είναι ανίκανο. Ξεφτιλισμένο. Παραδόθηκε στους σκοπούς αυτών που ήθελαν την αναρχία και την σύγχυση χωρίς καμία αντίσταση. Μόνοι μας θα σώσουμε ότι μπορούμε. Έλεος ρε γαμημένοι. Έλεος. Χρειαστήκατε δύο μέρες για να καταλάβετε ότι δεν κάνουνε μπάρμπεκιου προς τιμήν σας; Μαλάκες.

Αλλά φυσικά δεν πρόκειται για … «οικοπεδοφάγους» ή «αμελείς». Εδώ μιλάμε για σχέδιο. Για έτοιμο πλάνο διάλυσης της Ελλάδας που ακολουθείται χωρίς κανένας να του βάζει εμπόδια! Έχουμε εναποθέσει τις ελπίδες μας στον … καιρό και στην … καλή διάθεση του κάθε μαλάκα παλιόπουστα εμπρηστή. Η μόνη ελπίδα που δεν έχουμε είναι το ελεεινό πράγμα που λέγεται ελληνικό κράτος.

Κύριοι μαλάκες, γαμημένοι εθνοπατέρες γαμώ τα σπίτια σας. Μουνόπανα που κυβερνάτε έρχεται η ώρα σας. Λίγη είναι η υπομονή μας πριν πάρουμε το ΝΟΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΑΞΗ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΧΕΡΙΑ. Εκεί που θα είναι ασφαλής.

Σε πόσους μήνες θα «αποχαρακτηρίσετε» τα καμένα δάση ρε μαλακισμένα; Σε πόσους; Και εμείς φυσικά , θα κάνουμε το κλασικό. «Έλληνες… σε είκοσι χρόνια το πολύ όλα τα προβλήματά σας θα έχουν λυθεί ή … θα τα έχετε ξεχάσει». Εγώ κατεβάζω το όριο , αντί για είκοσι χρόνια σε είκοσι μέρες. Υπερβάλλω; Καλά , ελάτε να μου το πείτε σε είκοσι μέρες.


Μαύρες νύχτες και πύρινες μέρες περνάει ο κόσμος. Και οι «υπεύθυνοι» … συνεδριάζουν!!!! Ακούστε κόσμε!!! Συνεδριάζουν!!! 48 ώρες μετά το ξέσπασμα της φωτιάς!!! Κρεμάστε τους. Μαυρίστε τους. Φτύστε τους. Είναι όλοι ίδιοι. Και το ίδιο επικίνδυνοι για την ΕΛΛΑΔΑ. Επιτέλους ΞΥΠΝΗΣΤΕ!!!!!! Κι εμείς που το παίζουμε ευαισθητοποιημένοι σε δεκαπέντε μερούλες θα πάμε να τους ΞΑΝΑΨΗΦΙΣΟΥΜΕ. Να τους δώσουμε ΕΥΣΗΜΑ για τη στάση τους. Παίρνουμε αυτό που αξίζουμε, αυτό που ζητάμε, το καταλάβατε; Καιγόμαστε γιατί ΤΟ ΖΗΤΗΣΑΜΕ. Και θα το επιβραβεύσουμε σύντομα. Μπράβο μας. Και ντροπή μας. Αλλά ποιος την έχασε για να τη βρούμε; Όσο και αν σας φαίνομαι άδικος ή δεν ξέρω κι εγώ τι, δεν νομίζω ότι έχει κάποιος κάτι διαφορετικό να πει. Και αν έχει να το πει στις δεκάδες των νεκρών που οι σάρκες τους καπνίζουνε ακόμα. Τα «προεκλογικά πακέτα» των εθνοπατέρων μας. Που άφησαν τη χώρα μας, την καλύτερη του κόσμου έρμαιο στις διαθέσεις σκατάδων. Να κυβερνάται από σκατάδες και άχρηστους.

Υπάρχει … «καλύτερη Ελλάδα» κύριοι «εθνάρχες»; Να πάτε να γαμηθείτε. Με τι μούτρα θα έρθετε να ζητήσετε την ψήφο των ανθρώπων που έχετε εγκαταλείψει στο έλεος των καθαρμάτων; Και όσοι σας ψηφίσουνε, να πάτε στο διάολο. Και το δραματικό είναι η … αντίδρασή τους όταν τους τέθηκε το θέμα. «Εντάξει, δεν καταστράφηκε και η Ελλάδα, άλλο οι εκλογές»… Να πω ποιος το είπε; Μπα δεν έχει σημασία. Θα λάβετε κύριοι «ψηφοφόροι» αυτό ακριβώς που αξίζετε.

Και πάνω απ’ όλα , κοιτώντας τους «πατέρες του έθνους» να μην ξεχνάμε τις δικές μας ευθύνες. Εμείς τους δημιουργήσαμε. Εμείς τους μεγαλώσαμε. Και εμείς τώρα λαμβάνουμε τα αποτελέσματα των «κόπων» μας.

Και αφού πέρασαν δύο μέρες και … αρχίσαμε να αντιδρούμε, περάσαμε στην κλασική «σπαστική» αντίδραση. Συλλαμβάνεται ότι κινείται, ότι ανάβει τσιγάρο, ότι … φυσάει, τα πάντα. Και αυτό είναι η … λύση. Ρε άει στο διάολο άχρηστοι.

Ο κόσμος έχει τρομοκρατηθεί. Βλέπει ότι είναι αφημένος στην τύχη του. Πότε , αναρωτιέμαι θα αποφασίσει να δράσει μόνος του; Και τότε τι διάολο θα πούνε οι «υπεύθυνοι»; Τίποτα, προφανώς γιατί θα είναι οι πρώτοι στη λίστα αναμονής για την κρεμάλα… Και στο μεταξύ , συνεχίζουμε να καιγόμαστε, και αυτοί που βάλανε τις φωτιές διαβάζουνε αυτά που γράφω και κρυφογελάνε…



Υ.Γ. Καινουριο φυντάνι. Λίγο πριν το ρίξω. Νομάρχης Ηλείας. «Δε συμβαίνει και τίποτα… Τίποτα που να δικαιολογεί να τρομάξουμε. Η πρόληψη υπήρχε στο … ακέραιο (!!!!). Απλά υπάρχει μια δέσμη ενεργειών που «πρέπει» να ακολουθηθούν. Εμείς είμαστε υπεύθυνοι σαν αυτοδιοίκηση αλλά υπεύθυνο είναι το κράτος και η πολιτική προστασία». Οοοχι βρε…. Μα τι λέτε… να υπάρχει … «υπεύθυνος» στην Ελλάδα; Από Δευτέρα… η … δέσμη ενεργειών που λέγαμε.

Υ.Γ. 2. Τα Καλύβια καίγονται. Η πυροσβεστική και η αστυνομία (καλά για τους βρωμόμπατσους το καταλαβαίνω) είναι στο δρόμο προς… Λαγονήσι, ενώ τα σπίτια στα Καλύβια καίγονται. Πρωινές τους δηλώσεις «μην ανέβει το βουνό και πάει προς Λαγονήσι γιατί καήκαμε». Ε, ανέβηκε το βουνό και πάει στο Λαγονήσι. Ε, αφού δεν ήταν κανείς εκεί που … έκαιγε… Ζήτω η νομαρχιακή αυτοδιοίκηση (εμείς δηλαδή).

Υ.Γ. 3 Στο Περιστέρι Αμαλιάδας 200 άτομα εγκλωβισμένα. Πως το μάθαμε; Πήρανε οι άνθρωποι τηλέφωνο στις ειδήσεις και ζητάνε βοήθεια!!!! Έλεος! Όλοι κοιμούνται;

Κύριοι «υπεύθυνοι» ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΑΣ. Θα το πληρώσετε ρε. Θα το πληρώσετε.

Ο ηλιθιος και ο πανηλιθιος


Θυμαστε την ταινια αυτη με το δίδυμο Τζιμ Κάρεϊ και Τζεφ Ντάνιελς να προσβάλλουν το ΙQ το δικό τους αλλά και των θεατών, μπλέκοντας σε ένα σωρό τραγελαφικές καταστάσεις; Προφανως πολλοι θα την θυμαστε. Τραγελαφος η κατασταση στην ταινια. Αλλος ενας τραγελαφος ειναι η κατασταση που βιωνουμε απο χτες στην Ελλαδα οπου ζωες χανονται και περιουσιες καταστρεφονται αφημενα στο ελεος πυρκαγιων. Μονο που δυστυχως στην Ελλαδα η κατασταση, λογω των θανατων, δεν ειναι για γελια αλλα μαλλον για κλαμματα.

Παρολα αυτα η μεγαλη ομοιοτητα της ταινιας αυτης με την ελληνικη πραγματικοτητα την κανει πιστευω ενα κλασικο εργο με διαχρονικη αξια.

Ποιος ειναι ο ηλιθιος και ο πανηλιθιος στην περιπτωση μας? Διαλεξτε και παρτε.Θα μπορουσε το ρολο του ηλιθιου να τον παιζουνε οι πολιτικοι που ενοψει εκλογων ταζουνε λαγους με πετραχειλια ενω οι συνανθρωποι μας απανθρακωνονται απο φωτιες που ζωσανε με δικη τους ευθυνη την Ελλαδα. Αυτοι παιζουνε τον ρολο του ηλιθιου με τον να ταζουνε παροχες που υποτιμουνε την νοημοσυνη του κοσμου.

Και ποιος ειναι ο πανηλιθιος? Ασφαλως και ο Ελληνας ψηφοφορος-πολιτης-εμπρηστης που οχι μονο ανεχτεται να τον δουλευουνε οι πολιτικαντηδες και να καταστρεφουνε τη χωρα αλλα βοηθαει και ο ιδιος στην καταστροφη της πατριδας του. Ηλιθιοι οι πολιτικοι, πανηλιθιος ο λαος.

Αλλο πιθανο ζευγος ηλιθιου και πανηλιθιου τα δυο μεγαλα κομματα που εριζουνε για την εξουσια ενω ο κοσμος καιγεται. Οπως λεει και ο σοφος λαος εδω ο κοσμος καιγεται και η π…..α λουζεται. (Σ.Σ. ζητω συγνωμη για την προσβολη που κανω στις ιεροδουλους με το να τις παρομοιαζω με τους αλητηριους που μας κυβερνανε! Ελπιζω να μου το συγχωρησουνε) Πανω σε ερειπια και καταστροφες θελουνε να χτισουνε την εξουσια τους. Και δεν βλεπουνε οτι η καταστροφη της χωρας βλεπτει και τους ιδιους και τα μελη τους.

Αλλο πιθανο διδυμο ειναι το κρατος με την ευρεια του εννοια και ο πολιτης. Το κρατος ειναι ο ηλιθιος της υποθεσης επειδη νομιζει οτι εχει ελεγχο της καταστασης στη χωρα ενω τον μονο ελεγχο που εχει ειναι των σφραγιδων που γραφουνε “ελληνικη δημοκρατια” (τρομαρα μας!). Ο πανηλιθιος εδω ειναι ο πολιτης ο οποιος ενω διαμαρτυρεται για την κατασταση του κρατους, οταν ο ιδιος εργασεται γι’αυτο ή συναλλασσεται με αυτο κανει οτι μπορει για να βοηθησει το κρατος να γινει ακομη πιο ανικανο.


Ο παρακατω διαλογος ειναι απο την ταινια

Harry: Hi Lloyd!
Lloyd: Hi Harry!
Harry: How was your day?
Lloyd: Not bad. Fell off a jet way again.


Ο παρακατω ειναι απο το διδυμο της συμφορας Κωστακη-Γεωργακη

Κωστακης: Hi Giorgos!

Γεωργακης: Hi Kostas! How was your day?

Κωστακης: Bad Giorgos. Too bad. I ate two burgers and two pita gyros yesterday night and I am suffering from a heartburn today. How about you?

Γεωργακης: Bad too Kostas. I spoke to my voters yesterday -you know I promised them that better days are coming when we return to power hohohoho- and then we went to a nearby dance club and danced alot. Today I can hardly move my body. It hurts so much.

Κωστακης: Hey Giorgos, have you heard anything about fires in Greece? My cleaner asked me about them earlier but I had no idea.

Γεωργακης: Yes it was on the CNN news in the morning. But I have no idea either.

Κωστακης: This is weird… I will call Thodoros to ask for more information. See you around Giorgos!

Γεωργακης: See you Kostas!




Συμπερασμα: Ειμαστε καμμενοι απο χερι!

Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2007

Ανθρωπος-Κοινωνία , σημειώσατε .....

Το είχα διαβασει πριν πολλα χρόνια όταν ακόμα σπούδαζα (καταναλωτής πατρικής και μητρικής περιουσίας ΚΑΠΜΗΠΕ, ξέρουνε όσοι περάσανε το στάδιο...) Μου είχε μείνει στο μυαλό χαραγμένο ανεξίτηλα. Οι εμπειρίες της ζωής με κάνανε να το ... εμπεδώσω και να το ασπαστώ. Αργότερα το διάβασα παλι σε ένα βιβλίο του αγαπημένου μου συγγραφέα του Στίβεν Κίνγκ, κομμάτι μιας ιστορίας που πραγματεύεται ένα (πολύ πιθανό) τραγικό τέλος του κόσμου και του πολιτισμού μας (Το Κοράκι, The stand)

Εξακολουθεί να μου έρχεται στο μυαλό κάθε φορά που μιλάμε είτε εδώ μέσα είτε με φίλους από κοντά για ανθρώπους. Για πολιτισμό, για δημοκρατία. Για αγάπη. Το παραθέτω για να το σχολιάσετε.

Επιγραμματικά, τι διδάσκει η κοινωνιολογία για την ανθρώπινη φυλή.
Δείξε μου έναν άντρα ή μία γυναίκα πραγματικά μόνους και θα σου πώ "Να ένας άγιος". Βάλε δύο μαζί και θα ερωτευτούν. Βάλε τρείς μαζί και θα εφεύρουν αυτό το τρισχαριτωμένο πράγμα που ονομάζουμε "κοινωνία". Βάλε τέσσερις μαζί και θα χτίσουν πυραμίδες. Βάλε πέντε μαζί και τον έναν θα τον διώξουν ως αποδιοπομπαίο τράγο. Βάλε έξι μαζί και θα επαναδημιουργήσουν τις προκαταλήψεις. Βάλε εφτά μαζί και θα ανακαλύψουν εκ νέου τον πόλεμο.


Μπορεί τελικά ο άνθρωπος να πλάστηκε κατ' εικόνα του Θεού αλλά η ανθρώπινη κοινωνία πλάστηκε κατ' εικόνα του αντιπάλου του και προσπαθεί συνέχεια να επιστρέψει στον κύριό της. Η κατάρα και ταυτόχρονα η ευλογία του ανθρώπινου γένους είναι η κοινωνικότητα. Σ' εμάς εναπόκειται πως θα την διαχειριστούμε. Και η αλήθεια είναι ότι βρήκε πολύ ακατάλληλους διαχειριστές.

Σάββατο, 18 Αυγούστου 2007

Μαθήματα παρκαρίσματος

Πόση ώρα χρειάζεστε να παρκαρετε το αυτοκίνητό σας σε ένα χώρο μιάμιση φορά όσο αυτό; Πόσο είπατε; Ε, λάθος είπατε. Εξτρα αφιερωμένο για να γελασουμε και λιγάκι.



Καλύτερη παντως απο αυτή που ακολουθεί ε; Ε, το παρκινγκ σε γκαραζ ειναι παντα πιο δύσκολο...

Παρασκευή, 17 Αυγούστου 2007

H ομάδα είναι θρησκεία ρε μαλιάκα (Ο Μαλιάκας)


Στα τέλη του μήνα θα παίξουνε ο Παναθηναϊκός με τον Ολυμπιακό. Ο Κάφρος έχει περάσει από κοντά τα "καριολίκια" που συνοδεύουνε τους συγκεκριμένους (και όχι μόνο αγώνες). Και κάποτε τα θεωρούσε και ... σοβαρά. Ίσως πρέπει να περασουν αρκετά χρόνια για να καταλάβουμε τι είναι σοβαρό και τι είναι μαλακία, αλλά είναι ευτύχημα αν τελικά το καταλάβουμε.


Φυσικά χρησιμοποίησα τη λέξη "παιγνίδι". Μπα , παπαριά. Ποδόσφαιρο εν Ελλάδι σημαίνει βασιλεία των υπανθρώπων, πόλεμος μεταξύ χασικλήδων και η χαρά των συμφερόντων. Για ακόμα μια φορά φέτος οι εν Ελλάδι "προεδράρες" μπούκωσαν τα "δουλικά" τους καταλλήλως και εξασφάλισαν και τη φετινή ασυλία. Ετσι λοιπόν η μοναδική "θρησκεία" που υπάρχει είναι η ομάς, και οι δόσεις πίνονται εις διπλούν γιατί ξεκινάμε με ντέρμπι. Τι σημαίνει αυτό; Άλλη μία ευκαιρία να ξεφτιλιστεί το κράτος, να δούμε πόσο γαμημένα θρασύδειλα πουστράκια είναι οι μπάτσοι που θα ... κοιτάνε από μακριά τη μάχη, ενώ θα βαράνε και κανέναν ανυποψίαστο περαστικό και να γίνει το Ολυμπιακό Στάδιο κρανίου τόπος για να γιορτάσουμε ακόμα μια φορά το αθάνατο Ελληνικό αθλητικό πνεύμα.
Μιλάμε για ένα παιγνιδάκι στο οποίο παίζονται όμως εκατομμύρια. Ένας ... Κακά κοστίζει πάνω από 100 εκ. ευρά, και διάλος τον πατέρα του , πως ακριβήνανε έτσι τα σκατά στις μέρες μας; Τα ποσά που ακούγονται είναι εξωφρενικά , ακόμα και για τα Ελληνικά δεδομένα που είναι "πίσω από την Ευρώπη"... 15 εκ. ευρά δόθηκαν για τον Καστίγιο, ένα παιδί 23 ετών, ενώ πρόσφατα η Μάντσεστερ Γιουνάιντεντ απέκτησε έναν ... 9χρονο (!!!!!!) Αυστραλό έναντι ενός σεβαστού ποσού εκατομμυρίων (αλήθεια πως θα μεγαλώσει αυτό το παιδί;;;;). Φανταστείτε τα έσοδά τους (στην Ελλάδα μάλιστα) για να συνεχίζουν να τα "χώνουν" ακόμα και να ασχολούνται. Σίγουρα δεν το κάνουν από ... "αγάπη στην ομάδα" ετσι; Αυτό το θεματάκι το αφήνω για άλλη μέρα...


Πίσω στα δικά μας. Ετοιμαστείτε για πόλεμο. Οι "πιστοί" της κάθε θρησκείας είναι ήδη έτοιμοι. Τσεκαρισμένο αυτό (εγώ το ξέρω, όπως ξέραμε αρκετοί και για τη Λαυρίου και το φωνάζαμε, οι μπάτσοι το ξέρουνε;;;;; ) Τελειωμένοι από τη ζωή κακομοίρηδες που πέρασαν το καλοκαίρι κλεισμένοι στις σπηλιές τους (δεν είχε αγώνες) διαβάζοντας εφημερίδες για κρετίνους (είχε μεταγραφές). Κάνοντας σχέδια, καθυβρίζοντας τους ... "αντιπάλους" και σκεπτόμενοι ... τρόπους δράσης. Αλλοίμονό μας δηλαδή.

Δεν μπορώ όμως παρά να σκεφτώ ένα πράγμα. Πανελληνίως όλα αυτά τα τελειωμένα μυαλά δεν είναι πάνω από 15000 άτομα. Και οι "κινούντες τα νήματα" σίγουρα λιγότεροι από 2-3000. Τότε γιατί δε γίνεται κάτι; Απλούστατη η απάντηση , και έρχεται εκ πείρας. Απλά γιατί βολεύει την εξουσία να καθοδηγεί τη βία και την αμορφωσια, την ηλιθιότητα και το μίσος, στα γήπεδα, παρά να τη βρίσκει στους δρόμους. Με λίγα λόγια, "δεν μπορούμε να τους αντιμετωπίσουμε γι' αυτό τους βοηθάμε να τα σπάνε". Ετσι απλά και ψυχρά. Λέγανε μετα τα "γεγονότα" (δηλαδή τη μάχη) στην Λαυρίου ότι εκπλαγήκανε με αυτά που βρήκανε στους συνδέσμους... Χοχοχο... και κάνω εγώ μια ερώτηση , και ο καθένας ας την ερμηνεύσει όπως νομίζει.Και ερώτηση εκ πείρας και αυτή ε; Όχι στον αέρα. Γιατί τότε τα ... πηγαίνανε οι ίδιοι οι μπάτσοι στους συνδέσμους; Για να ... εκπλαγούνε όταν τα βρούνε; Ρε ουστ.

Και η Ελλάδα θα συνεχίσει να είναι χωρισμένη όπως τη θέλουν. Αφού "πέθανε" το "πολιτικό μίσος" και είδαν ότι αυτές οι μαλακίες δεν τραβάνε πια, προσπαθούν να χωρίσουν την Ελλάδα σε "αθλητικές φατρίες" (αθλητικές να τις κανει ο όποιος Θεός...)

Γαύροι, Βαζέλες, Χανουμάκια , Βούλγαροι (και μη μου πει κανείς οτι ... εξεπλάγην από τη λέξη...), Σκουλήκια, Γριές και μύρια άλλα όσα. Και η Ελλάδα χωρίζεται σε Βορρά και Νότο, κι εμείς ακόμα καθόμαστε και κοιτάμε τα σκουλίκια που το δημιουργούν και τα σκατά που το υλοποιούν λες και είμαστε υπνωτισμένοι... Και όταν αρχίσει το ματς... Ρε δεν πα να γαμηθούνε όλοι ... Ο/Η .... να νικάει.... Ολοι οι άλλοι είναι αδερφάρες.

Αναρωτιέμαι αν ένας (αρ. 1) από αυτούς αναρωτήθηκε ποτέ γιατί ΟΛΟΙ τους έχουν τα ίδια συνθήματα. ΟΛΟΪΔΙΑ. Θα μου πεις , δεν είναι και τίποτα....φωτισμένα πνεύματα. Αλλά ολόϊδια ρε παιδιά; Ε, λογικό είναι , "μεταξύ τους" τα βγάζουν. Και ξέρουνε τι εννοώ. Α, να μην ξεχάσω και τα φασιστοειδή που έχουν βρεί "αποκούμπι" στην "θερμή αγκαλιά" των συνδέσμων. Τα καλύτερα παιδιά. Οι δε εκδρομές τους ρε παιδια... μια απόλαυση. Δεν ξερω αν έχετε πάει ποτέ κανείς σας, αλλά την ώρα που ανοίγουνε οι πόρτες του πούλμαν έχεις ήδη μαστουριάσει. Την ώρα που κάθεσαι στην καρέκλα έχεις κεφάλα απαιχτη, και μέχρι να ... φτάσετε στον προορισμό σας έχεις παραβεί όλο τον ποινικό κώδικα.

Αντε να βγούνε τα "πρώην αδέλφια" τώρα να με βρίζουνε. Για να τους γράψω κι εγώ στα τρία μου. Καλά ήτανε όταν είμασταν παιδάκια και δεν είχαμε μυαλό, τώρα σας έχω χεσμένους. Δεν τολμάει φυσιολογικός άνθρωπος να παει να δει αγώνα ποδοσφαίρου. Θα του κολλήσουνε αυτομάτως ταμπέλα αν δεν φωνάζει, δεν χτυπιέται σαν σπαστικός, δεν βρίζει τις μανάδες των αντιπάλων και του διαιτητή, και διαθέτει λεξιλόγιο πλουσιότερο των 11 λέξεων. "Καναπεδάκιας", "φλώρος" , "εχθρός" , "αντι...." , ε δεν ξερουνε και παραπάνω λέξεις αυτά είναι όλα.

Και να δείτε για πότε θα ξεχάσουμε την Πεντέλη, το Πήλιο, τους παιδόφιλους, τους βιαστές, τους πολιτικούς και φυσικά... τις εκλογές (ποιος γαμεί τις εκλογές έχουμε ντέρμπι). Θα πάμε , θα ψηφίσουμε στα γρήγορα κάποιον και πίσω στις "αναλύσεις". Ωρες ώρες αναρωτιέμαι μήπως τσάμπα πήρα το προσωνύμιο κάφρος... Μήπως τσάμπα το δίνουμε και στους χαχόλους των γηπέδων... Μήπως τελικά μειώνουμε τους καημένους τους κάφρους;

Αυτά ήτανε πρόλογος. Τα υπόλοιπα μετά το "ντέρμπι" της πουτσας.

Και μην ξεχνατε ε; Γαμιέται η μάνα του διαιτητή. Απαρεγκλίτως, ολοσχερώς και κατα συρροή...

Τρίτη, 14 Αυγούστου 2007

Ένα πουλάκι κλώσσαγε πάνω σ' ένα φαντάρο

Σήμερα θα σας ανατριχιάσω λιγάκι. Ξέρω ότι υπαρχουν πολλοι στην Ελλάδα που νοσταλγούν τις εποχές εκείνες με δικαιολογίες όπως "ασφάλεια", "έργα" και άλλα πολλά φαιδρά. Να σας βγάλω από την πλάνη αγαπητοί. Δεν ήταν οι εποχές καλύτερες, εσείς ήσασταν νεότεροι. Κόφτε τις παπαριές λοιπόν μην πω καμιά χοντρή κουβέντα. Πλάκα είχανε πάντως, αυτό δεν μπορώ να το αρνηθώ. Κατ' αρχήν θα σας θυμίσω τι ακριβώς είναι οι Έλληνες , όπως το λέει ένας... "μάχιμος" αξιωματικός. Τον θυμάστε;



Ωραία τα λέει ε; Γύψοι, κρημνοί, σεισμοί, λιμοί και καταποντισμοί. Τ'ς π'τανας. Καλή φάση. Να σας πω την αλήθεια το μόνο που έχει αλλάξει σε αρκετούς "πολιτικούς" της "δημοκρατίας" μας είναι το λεξιλόγιο. Δεν "τραβάει" πια η καθαρεύουσα , πως να το κάνουμε. Πάντως το θεμα ειναι οτι ολοι όσοι συμμετείχαν και κωλογλύφανε την συγκεκριμένη "επανάσταση" (του κώλου) τιμωρηθήκανε... Ξαναείδατε αυτόν τον κύριο πχ στη μεταπολίτευση;



Πλάκα έχουμε παντως ώρες ώρες. Παντως η πλακα η μεγάλη ξέρετε ποια είναι; Και τότε μίλαγαν για νεολαία που "έχει ξεφύγει" που δεν έχει ελπίδα, και τότε "κούναγαν" το κεφάλι με απογοήτευση για τους νέους που "δεν έχουν μυαλό να κοιτάξουν τα μαθήματά τους", μέχρι που ... τα "πήρανε" και ... διαβάσανε τα μαθήματά τους καλά. Και με τη σειρά τους , έκαναν ένα μάθημα ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ στους τρομπες. Και προσέξτε και κάτι. ΜΟΝΟ στην Ελλάδα γίνονται ετσι αυτα. Ετσι , λεβέντικα, τελεσίδικα, γενναία. Μόνο η Ελλάδα έβγαζε και βγάζει αληθινούς επαναστάτες.
Στο βίντεο θέλω να παρατηρήσετε το άρμα που μπήκε στο Πολυτεχνείο. Υπηρέτησα στα Τεθωρακισμένα στο στρατό. Μέχρι και πριν κάμποσα χρόνια , έλεγαν ότι το άρμα που "κοσμεί" την είσοδο του ΚΕΤΘ ήταν αυτό που μπήκε στο Πολυτεχνείο, και έπρεπε να δείτε με τι "περηφάνια" το έλεγαν κάποιοι μαλάκες. Μέχρι που μπλέξανε με τον Κάφρο. Εκατόν τόσες μέρες φυλακή αλλά άξιζε τον κόπο να βλέπεις τις φάτσες τους. Λαμόγια...



Πάντως τα "δικαιώματά" τους δεν τα χάσανε οι "επαναστάτες" του '67. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο κύριος με την "συνέντευξη" σε παραπάνω βίντεο, καθώς και οι άπειρες "συνεντεύξεις" που έδωσαν τα γαμωστρατόκαυλα ρεμάλια μέσα από τη φυλακή, όπου είχαν αποφύγει με ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΜΕΣΑ την εκτέλεση. Και αυτό τους αποθράσυνε. Ακούστε τον πορνόγερο



Θα μου πεις τι καθεσαι και γραφεις τωρα, περασε αυτη η επετειος, και ακομα δεν εχει ερθει αυτη του Πολυτεχνείου. Ε,και; Δεν καταλαβα. Δεν κανω αφιέρωμα σε μια "επέτειο" κάνω αφιέρωμα σε ανθρώπους. Σε Έλληνες. Γιατί Έλληνες ήταν αυτοί στο Πολυτεχνείο. Έλληνες ήταν όμως και οι δικτάτορες. Και αυτοί που τους στήριζαν (αφήνουμε έξω τους γνωστούς μαλακες που ακόμα και σήμερα Μπους ψηφίζουνε, καθώς και τα πουστράκια από το νησί). Άλλωστε αυτή η χώρα βγαζει επαναστάτες αλλά βγάζει και ΚΑΤΙ ΛΑΜΟΓΙΑ άλλο πράμα...



Και τα μυαλά στον τοίχο λέμε. Οσο για το νόημα της στρατιωτικής θητείας; Απανταχού και εις όλον τον κόσμον;



Αντε , καλα κρασα... Και καλο ψοφο σε ολα τα τομάρια.

Αισθάνομαι την ΑΝΑΓΚΗ να προσθεσω ενα υστερόγραφο.Με κανέναν τροπο δεν θεωρώ ίδιους τα παιδια του Πολυτεχνείου το 73 με τον καθε μαλακα που θεωρεί υποχρέωσή του να καιει Ελληνικές σημαίες και να σπαει την περιουσια των ανθρώπων. Ποτε δεν θα έμπλεκα τους ήρωες με τους τσάμπα σκατόμαγκες.

Δευτέρα, 13 Αυγούστου 2007

Εκτακτη τσαντίλα. Μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι.

Τι κάνει ένα σωστο και μετρημένο κράτος για να εγγυηθεί την ασφάλεια των πολιτών του; Α, μπράβο σας , οργανώνει την αστυνομία. Τοτε μπορεί κανείς να μου εξηγήσει γιατί όσο πιο πολλούς μπάτσους βλέπω , τόσο περισσότερο ανασφαλής αισθάνομαι;
Κοιτα να δεις μπαρμπα Πολύδωρα, για να μη νομίζεις οτι μιλάς σε χαχόλους. Το ότι το "άνθος" της ΕΛΑΣ είναι τραμπούκοι που δεν ξέρουνε να γραψουνε το όνομά τους, κομπλεξικοί καραγκιόζηδες που τους δέρνουνε οι γυναίκες τους, το ξέρουμε. Οτι είναι αγάμητα σκατά που ξεσπαθώνουν απέναντι στον απλό κόσμο το ξέρουμε. Οτι ψάχνουνε τον νομοταγή πολίτη να τον πηδήξουνε, και μόλις δούνε κουκούλα τα κάνουν επάνω τους το ξέρουμε. Κι εσείς σε αυτά τα εκτρώματα δίνετε όπλο και εξουσία!!!
Γαμιέται ο φασισμός σας λέμε μπαρμπα Πολύδωρα και λοιποί συγγενείς. Γαμιέται ασύστολα. Και φυσικά δεν θα περάσει. Βαράτε άρρωστους, γέρους, συνταξιούχους , φοιτητές, άμα σκάσει όμως μύτη κανας Πάσσαρης "τον πούλο άρμ"... Σκατόψυχοι κωλόμπατσοι, παλιοκερατάδες.
Θέλετε να δείτε τι μυαλό κουβαλάνε τα ζώα στα αστυνομικά τμήματα; Δείτε τους.



Μπορει κανεις σας να μου πει πόοοοοοσο ασφαλής αισθάνεται με τα συγκεκριμένα τσογλανάκια να τον ... φυλάνε; Μη μου πειτε, ξέρω... Εδω ρε περιμενουνε να συλλαβουνε καμια ... πουτανα μήπως δούνε κώλο. Ρε δεν πανε καλα λεμε. Βαραει κατ' ευθειαν στο μυαλό η μαλακία , είδατε που σας τα έλεγα και παλιότερα; Πάρτε εκπαίδευση να παθετε πλάκα!!!!



Ύστερα αυτουνου του δίνεις όπλο, γκλομπ, χημικά και τον ξαμολάς να με ... "προστατεύσει". Διαολος τον πατέρα σου κόπανε.
Έτσι μας προστατεύει η Ελληνική Αστυνομία. Και ξεκάθαρα θεωρουνε τον κόσμο ΜΑΛΑΚΑ. Αλλα ρε πουστράκια αμα δειτε κανα ντου από μαστουρωμένους ή κουκουλοφόρους, ή άμα σκάσει κανας Πάσαρης μύτη χωνόσαστε στα φουστάνια των γυναικών σας. Τσόγλανοι. Κοιταχτε αρχηγό.Κοιταχτε Ο ΜΑΛΑΚΑΣ που μας θεωρει μαλάκες. Και κοιταχτε τι λέει!!!! Είναι παλιο το βίντεο, άσχετο, αλλα οποιος καταλαβει τι λεει παρακαλώ να μου το γραψει... Παρακαλώ λεμε. Και αυτος λοιπον ειναι ... υπουργος!!!!



Ρε μηπως ειναι οντως μαλακας; Μήπως είναι ανίκανος; Απανταει μονος του ετσι κι αλλιως... Προσέξτε!



Εχω ξεχάσει ποσες φορες τους εχω δει στο γήπεδο, να τρώνε ντου από 5 δεκαπεντάχρονα και να γίνονται καπνός. Η κορυφαία μου στιγμή όταν είδα μια διμοιρία ΠΑΝΟΠΛΗ να τρέπεται σε φυγή μπροστά σε 4 πιτσιρικια (θα 'τανε 15; δεν θατανε; ) με ξύλα στο χέρι. Αν τα καφράκια είχανε τσάντες σχολείου και φοράγανε γυαλια και είχανε κανει τη βλακεια να περασουνε από κοντά θα τρωγανε το ξύλο της αρκούδας, όπως έφαγε και ένα ζευγάρι που βρέθηκε στο δρόμο της ... φυγής των αλλόφρωνων "υπηρετών του νόμου" και τους εμπόδιζε να το ... σκάσουνε από τα μωρά!!!

Σκατάδες. Μουνοπανα. Ξεφτιλισμένοι. Άνανδροι. Κυρίες και κύριοι. Η Ελληνική Αστυνομία. Φτύστε τους. Θαυμάστε τους να χτυπανε φοιτητες ενώ 100 μέτρα πιο πέρα κουκουλοφόροι και πρεζάκια τα κάνουνε λαμπόγυαλο χωρις να τους ενοχλεί κανεις. Το βίντεο θα σας κανει να ξερασετε γιατι εμφανιζονται και Ελληνες πολιτικοί, αλλα τιποτα δεν ειναι τελειο. Αλλωστε με τις μαλακιες τους μπορει και να γελασετε πικρά.



Και τελος αφου ειναι τοσο δύσκολο να φτιαξουν τα πραγματα ζηταω ενα μονο. Βλεπετε στο παρακατω βίντεο κατι τομαρια με εξαρτηση να βαρανε εναν (1 , αρ. ένα) παιδάκι. Ενας απο αυτους σκάει μύτη μπροστα στην κάμερα και πουλαει τσαμπουκα (επειδη έχει όπλο και δεν ειναι μόνος του φυσικά). ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΥΛΛΗΦΘΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΚΑΤΟ; ΔΕΝ ΞΕΡΕΤΕ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ;




Έκτακτη αυτη η δημοσίευση, αλλα μπάτσοι είναι αυτοί, όλοι πρεπει να έχουν το δικαίωμα να τους φτύσουν. Αλήθεια, δεν εχουν αυτοί μανάδες, παιδιά, γυναίκες , οικογένειες; Θα σας απαντήσω εγώ. ΟΧΙ. Είναι σκατά, δεν είναι άνθρωποι. Αλήτες.

Σάββατο, 11 Αυγούστου 2007

Ελλάδα σαν τους κάφρους σου κάφρους αλλού δεν έχει

Προσοχή!!!
Διαβαζεται με τη σειρα. Κείμενο, βίντεο, κείμενο , βίντεο. Μη χάσετε το βαθυυυυυυυ νόημα που διέπει αυτο το καφροέπος...
Σαν εκκίνηση η συγκινητική προσφορά του ΠΑΤΕΡΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ Τζονάκου, που μας δίνει να καταλαβουμε γιατι ΠΡΕΠΕΙ να αγαπαμε τους πολιτικους μας. Θα ανατριχιασετε απο ιερο δέος και εθνική υπερηφάνεια, το ξέρω , αλλά ξεπεράστε το. Πατερααααααααααα, ευχαριστω!!!



Παίρνοντας αφορμή από το προηγούμενο άρθρο του Τάρταρου, και έμπλεος δέους και συγκίνησης για το τρομερό ελληνικό κράτος αφιερώνω με αγάπη. Μου άρεσε ο Χάρι, όσα κουσούρια και αν (μπορεί) να είχε. Είχε βέβαια και αντικείμενο να σατιρίσει γιατί έστω και όπως ήταν , το "πολιτικό σκηνικό" της χώρας ήταν τουλάχιστον "πολιτικό". Με όλα τα κακά του (και χωρις τα καλά του για να τα λέμε όλα). Αλλά ωραία φάση.

Διαχρονικό το ελληνικό κράτος... Απολαύστε μία μετάφραση. Από τα Ισπανικά στα Ελληνικά και τούμπαλιν. Τραγουδάει η (εκπληκτική φωνάρα) Χαρούλα και μεταφράζει ο (εκπληκτικό γέλιο) Χάρι Κλύν...



Ωραία τα έλεγε ο δικός μου... Φυσικά το αποτέλεσμα ήταν πάντα ίδιο. Και τότε και τώρα το (εκλεγμένο από εμάς) κράτος μας ...



Ευτυχώς τα έπη του ελληνικού λαού δεν τελείωναν ποτέ και μας γέμιζαν εθνική περηφάνεια. Ετσι πανηγυρίζαμε με αυτά αντι με τα χάλια μας. Του Έλληνος ο τράχηλος ωρε ρεμάλια, μπέναλντι δεν υπομένει... Το 2004 το είχε προβλέψει ο θρυλικός Χάρι. Δεν το πιστεύετε; Δείτε τα αποκλειστικά στιγμιότυπα...



Και βέβαια ζήτω η αθάνατη ελληνική λεβεντιά και δε συμμαζεύεται, και ολα πανε καλά. Άλλωστε το πολύ εντός της επομένης εικοσαετίας όλα τα σημαντικά σας προβλήματα θα έχουν λυθεί... ή θα τα έχετε ξεχάσει. Και έτσι ο Έλλην πάντα θα γλεντάει , ΕΛΛΗΝΙΚΑ και ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ χωρίς ξενομανίες και αηδιες.



Στο φινάλε σίγουρα θα κυκλοφορήσουνε νέες ταινίες, με δράση , αγωνία, μυστήριο, πραγματικές υπερπαραγωγές που θα κάνουν τον Έλληνα να ξεχάσει τα προβλήματά του και να χωθεί στα σινεμά... Γιατι ρε το κρατος φροντιζει για σας ρε...



Γιατί .... ΕΤΣΙ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ...



Αυτο που εχω να συστήσω στον φίλτατο Τάρταρο είναι υπομονή. Γιατί θα ξαναρθουν καλύτερες μέρες... Τελος παντων... κατι τετοιο... Γιατί οι Έλληνες είναι υπεράνω ρε... Κοιτα το βίντεο να καταλαβεις ρε ανωτερότητα λαού. Και παιδεία αμα λάχει.



ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΠΩ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ !!!

Κι έτσι μπήκαμε φορτσάτοι στον 21ο αιώνα... Και θα μπουμε και στον επόμενο. Γιατί με όλα τα κουσούρια μας, το κακό σκυλί ψόφο δεν έχει , και θα τους θάψουμε τους Φράγκους... Ελπίζω να μην προλάβουμε να αλληλοθαφτούμε κιολας... Αλλα εντάξει, θα προλάβουμε σίγουρα την νέα εποχή... Με μπροστάρηδες τους ηρωϊκούς μας ταξιτζήδες. Ελεγχόμενοι και ευγενικοί, μας οδηγούν στον προορισμό μας γρήγορα και με ασφάλεια...



Αντε, καλό ταξίδι.

Διόρθωση της τελευταίας στιγμής αφου δεν μπορουσα να μη βαλω τον εθνικό μας ύμνο. Ολοι όρθιοι παρακαλώ. Οι ηγέτες μας παρελαύνουν (οταν ερθουνε και οι αλλοι θα λαβουνε το μερίδιό τους και αυτοι)... Σε σταση προσοχής παρακαλώ... Παμε...



Να τους χαιρόμαστε. Και τους 300. Και ξεχνάμε παναθεμα. Και δεξια και αριστερα και αριστεροδεξιά ξεχνάμε. Και πάλι διαλέγουμε τα ίδια σκατά (το χρώμα διαφέρει...). Αντε να δουμε ποσους αιώνες θα αντέξει αυτο το τραγουδάκι...

Γραφειοκρατατε με μην τους σκοτωσω!



Τις προηγουμενες μερες βρεθηκα για δυο εβδομαδες απο την Εγγλεζικη εξορια μου στην αγαπημενη μου πατριδα την Ελλαδα. Εκει μεταξυ ουζου και χταποδιων πληροφορηθηκα για μια υψηλη θεση του ελληνικου δημοσιου που θα μπορουσε να με ενδιαφερει.

Εγω μενω στη χωρα του Μπλαιρ τα τελευταια 6 χρονια και γενικα περναω καλα αλλα η προοπτικη της επιστροφης παντοτε με ενδιαφερει. Θελησα λοιπον να μαθω περισσοτερα για την θεση αυτη. Αφου εψαξα και βρηκα την σχετικη προκηρυξη στο ιντερνετ (ναι στην Ελλαδα εχει γινει προοδος, βρισκεις τις προκηρυξεις και στο ινερνενετ) διαβασα τις σχετικες πληροφοριες για την θεση και ειδα οτι διεθετα τα τυπικα προσοντα για να κανω αιτηση.


Ως εδω ολα καλα και ανθηρα. Το σοκ ομως ηρθε οταν πηγα στη λιστα των δικαιολογητικων που ζητουσανε για να κανω την αιτηση. Εκτος απο τα κλασσικα προσκομιση πτυχιων κλπ επρεπε να υποβαλω αποδεικτικο επαγγελματικης ιδιοτητας με προσκομιση σχετικης βεβαιωσης απο τον οικειο συλλογο (δικηγορικο εν προκειμενω αφου αυτο το επαγγελμα ασκουσα στην ελλαδα) αποδεικτικο επαγγελματικης εμπειριας (πρωτο σοκ) εν προκειμενω πενταετους με προσκομιση λεει αποδεικτικων παραστασεων 5 ετων απο δικαστηρια και τελος βεβαιωση ασφαλιστικης ενημεροτητας (δευτερο σοκ!). Τωρα τι σχεση εχει η ασφαλιστικη ενημεροτητα με την διεκδικηση επαγγελματικης θεσης δεν το εχω καταλαβει ακομη. Απλο χασιμο χρονο αφου πρεπει να τρεξω στο ασφαλιστικο μου ταμειο στη Θεσσαλονικη να παρω τη σχετικη βεβαιωση.


Στην Αγγλια, την ασφαλως “υπαναπτυκτη”, για ιδια θεση το μονο που σου ζητανε ειναι να συμπληρωσεις την ονλαιν αιτηση και να αποστειλεις μαζι με αυτην το βιογραφικο σου και αυτο ειναι ολο. Σε καλουνε με αυτα σε συνεντευξη και αν σε παρουνε τοτε μονο θα σου ζητησουνε να προσκομισεις τα αποδεικτικα των προσοντων σου, κυριως τα πτυχια. Ακομη και αν τα πτυχια ειναι της αλλοδαπης δεν σου ζητανε καν προσκομιση εγκρισης απο το αντιστοιχο Αγγλικο ΔΙΚΑΤΣΑ αφου τετοιο δεν υπαρχει.



Μετα απο αυτα αποφασισα να συνεχισω τις διακοπες μου στην Ελλαδα και να γραψω κατω απο την κοιλιακη μου χωρα την προκηρυξη. Αι σιχτιρ με τους ηλιθιους που μας κυβερνανε! Και τουλαχιστον εγω νιωθω καπως τυχερος που εστω και μακρια απο τη χωρα μου εχω εξασφαλισμενη δουλεια. Σκεφτομαι ομως τους Ελληνες συνανθρωπους μας, και ειναι πολλοι αυτοι, που δινουνε καθημερινα τη μαχη για να βρουνε μια δουλεια που θα τους εξασφαλισει μια στοιχειωδως αξιοπρεπη ζωη και οι οποιοι αντιμετωπιζουνε εκτος απο τον περιορισμενο αριθμο των προσφερομενων θεσεων και το τερας της ελληνικης γραφειοκρατείας . Βρε αιντε στον αγυριστο %&%$$ γραφειοκρατες πολιτικοι. Εσεις και το μπουρδελο κρατος που στησατε.

Ταρταρος


Αφιερωμενο το παρακατω

Πέμπτη, 9 Αυγούστου 2007

Συνδικαλίστε μας κι αφήστε μας

Ο συνδικαλισμός γεννιέται στους κόλπους των μπλόγκερ και όσοι διαθέτουν ιστολόγια αρχίζουν και βλέπουν θετικά την προοπτική διεκδίκησης εργατικών δικαιωμάτων και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Κατά την εκτίμηση των πρωτεργατών αυτής της ιδέας, που κερδίζει έδαφος κυρίως μεταξύ των αριστερών μπλόγκερ, η σύσταση ενός είδους συνδικάτου θα αναβαθμίσει τη θέση τους αφού θα καταδείξει τον επαγγελματισμό των ανθρώπων που γράφουν για τα ιστολόγια του Διαδικτύου.
«Πιστεύω ότι ο κόσμος έξω από την μπλογκόσφαιρα αρχίζει και αντιλαμβάνεται την αξία αυτού του πράγματος που παράγεται στην από δω πλευρά, την προοδευτική», λέει στο yahoo η Σούζι Μάντρακ, του ιστολογίου Suburban Guerilla. «Αυτοί που δουλεύουν για τα μπλογκ, λοιπόν, θεωρούν ότι τώρα δικαιούνται να ζητήσουν κάτι παραπάνω». Αξιοσημείωτο είναι ότι κάθε 24 ώρες δημιουργούνται στο Διαδίκτυο 120.000 καινούργια μπλογκ! (Τα στοιχεία είναι από το http://technorati.com που παρακολουθεί 94 εκατ. μπλογκ παγκοσμίως).
Οι σκέψεις για μια μορφή οργάνωσης των μπλόγκερ είναι πολλές και αρκετοί είναι εκείνοι που γυρίζουν πίσω στη δεκαετία του '80 για... τεχνογνωσία. Τότε ήταν που άρχισαν να οργανώνονται παγκοσμίως οι ελεύθεροι δημοσιογράφοι, αυτοί που δεν είχαν εξαρτημένη σχέση εργασίας με ΜΜΕ, οι λεγόμενοι freelancers.
Οι μπλόγκερ θα ήθελαν να μπορούν να παίρνουν επαγγελματικές διαπιστεύσεις για διάφορα γεγονότα και εκδηλώσεις, να δημιουργήσουν ένα πλαίσιο κανόνων για την πώληση διαφήμισης στα ιστολόγιά τους και να επιτύχουν κάποτε εκπτώσεις στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Γιατί, όπως λέει η Μάντρακ, «η ενασχόληση με ένα μπλογκ έχει ένταση, επιβαρύνει σωματικά και πνευματικά. Ψάχνεις διαρκώς για ειδήσεις, αναζητάς εκείνο το κάτι που θα κινητοποιήσει τους αναγνώστες σου. Αναγκάζεσαι να είσαι καθισμένος για ώρες μπροστά σε ένα κομπιούτερ και ενώ φαρδαίνει ο ποπός σου, ο αυχένας, το χέρι και η πλάτη σου σε πεθαίνουν, αφού συνεχώς χρησιμοποιείς ένα ποντίκι».
Με την ιδέα της δημιουργίας μιας δομής, μιας οργάνωσης των μπλόγκερ στο Διαδίκτυο, δεν συμφωνούν όλοι. «Γουστάρω το μπλόγκινγκ γιατί είναι πολύ αναρχικό. Μπορώ να κάνω ό,τι θέλω, όποτε το θέλω και σιγά μην επιτρέψω στον οποιονδήποτε να μου πει τι θα κάνω!» εξανίσταται ο Κερτ Χόπκινς, δημιουργός του http://committeetoprotectbloggers.civilblog.org.



ΕΡΣΗ ΒΑΤΟΥ (Πηγή: www.yahoo.com)

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 09/08/2007


Τσίμπησα το παραπάνω από την ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας "Ελευθεροτυπία". Και στράβωσα άσχημα. Έχοντας πρόσφατες τις απόψεις κάποιων φίλων για τη δημιουργία μιας "ένωσης" των Ελλήνων bloggers, ενός είδους "παρέας" που θα είχε τη δύναμη να δημιουργήσει, να βοηθήσει , να καλυτερεύσει ίσως τον κόσμο μας, έρχομαι τώρα να δω μια αηδιαστική πιθανότητα...
Γιατί κακά τα ψέματα τα μπλογκ τα φτιάχνουν άνθρωποι όπως αυτοί που βλέπουμε έξω. Αδιαφοροι πολλές φορές, με ελαττώματα όπως όλοι μας, και σίγουρα όχι "συμβατοί" με όλους. Οι ιδέες είναι η "καρδιά" των μπλογκς και οι ιδέες δεν είναι όλες συμβατές μεταξύ τους.Αμα το γυρίσουμε στο ... "συνδικαλισμό" και τα "ένσημα" ζήτω που καήκαμε. Τη συγκεκριμένη κίνηση τη βλέπω πιο πολύ σαν μια ευκαιρία "φίμωσης" των μπλόγκερς παρά σαν "ανάπτυξη".

«Γουστάρω το μπλόγκινγκ γιατί είναι πολύ αναρχικό. Μπορώ να κάνω ό,τι θέλω, όποτε το θέλω και σιγά μην επιτρέψω στον οποιονδήποτε να μου πει τι θα κάνω!» λέει ο τυπος. Και συμφωνώ μαζί του. Η αμεσότητα της σκέψης και της έκφρασης καθώς και η ελευθερία έκφρασης πολλαπλών απόψεων, άκρως αντιθέτων μεταξύ τους είναι η ουσία του blogging. Και έχουμε και τον τρόπο μας να απομονώσουμε τα "σκατά". Δεν χρειαζόμαστε "χαλινάρι" από κανέναν. Συνεπώς τα "παιδάκια" που θέλουν να μας ... "συνδικαλίσουν" να πάνε να ... συνδικαλιστούνε μην πω καμια βαριά κουβέντα...

Για την αντιγραφή και το σχόλιο
Ο Βρασίδας, ο γνωστός κάφρος.

Εξτρα προσθήκη...
Και μια τελευταία αφιέρωση, στους "αγαπητούς" για να μουσικωθούμε και να τους... συνδικαλίσουμε... Για να ξέρουν με ποιους εχουν να κανουν...
Χοχοχο

Τετάρτη, 8 Αυγούστου 2007

Μαζί μου ασχολείσαι...

Καλα σήμερα έχω κέφια. Σκέφτηκα να μην αφήσω παραπονεμένους τους τρόμπες. Ιδίως τους μαλάκες που νομίζουνε ότι "πιάσανε τον παπά απ' τ' αρχίδια". Οπως λεει και ενας σοφός που δυστυχώς μου διαφεύγει το όνομά του (αρα μάλλον είμαι εγώ) είναι εύκολο να πιάσεις ένα λιοντάρι από τ' αρχίδια, το ζήτημα όμως είναι ότι πρέπει να είσαι ήρωας για να συνεχίσεις να τα σφίγγεις.

Ο αγαπητός Τάρταρος δεν είναι τόσο κάφρος ώστε να καταφέρει να φτάσει σε τέτοια φιλολογικά ύψη όσο εγώ. Και συνήθως καταφέρνει να καταλαγιάσει την οργή του. Εγώ όμως που είμαι κακό παιδί , μίρλας και μίζερος δεν τα καταφέρνω και πολύ καλά. Οπότε θα σας μουσικώσω παλι.Δεύτερη φορά σημερα.

Αφιερωμένο από εμένα στους σοβαρούς και σωστούς. Για να το βάλουνε στην κατάλληλη θέση. Γουστάρω που είμαι τόσο καλύτερός τους και αυτό αποδυκνείεται κάθε μέρα, κάθε στιγμή. Α, ρε καημενούλια... Τα κατάλληλα λόγια, στο κατάλληλο τραγούδι , για τους κατάλληλους ανθρώπους. Με αγάπη.



Δια τον αφιερώνοντα Βρασίδα
Ο Μπέος του.

Και μην ξεχνάμε... Κουμάντο εδώ μέσα κανω ΕΓΩ

ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ...ρε ποσο λείπει το σεξ απο μερικούς...

Παντέρμη Κρήτη...

Ο Γίγαντας, ο Ξυλούρης έλεγε τον Γίγαντα... Αθάνατος... Ενα τραγούδι λεβέντικο, με νόημα.
Αφιερωμένο στους γίγαντες τους Κρητικούς φίλους μου. Απροσάρμοστοι, σπαστικοί και σωστά φιλαράκια. Θα ξαναβρεθούμε ρε σεις...

Τη γη γυρίζω και κρατώ χώμα του Ψηλορείτη, παντού το ρίχνω να γενεί όλος ο κόσμος Κρήτη...



Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης


Στα πίσω χρόνια τα πικρά
οπού φωτιά δεν είχε
ο κόσμος στις βαθιές σπηλιές
τ' αλέτρι δεν κατείχε.

Μα μιάν αυγή, μια Κυριακή
μια 'πίσημον ημέρα
γεμίσανε τα φυσερά
λυτρωτικόν αέρα.

Κατέβηκεν ο Γίγαντας
μ' ένα δαδί στο χέρι
έριξε φώτα στις σπηλιές
και χάρηκε τ' ασκέρι.

Πήραν φωτιά τα σύδεντρα
τα σίδερα ελυγίσαν
η γης οργώθηκε καλά
και τα φυτά εκαρπίσαν.

Πρωί πρωί τον πιάσανε
το γίγαντα και πάνε
στον Καύκασο ξημέρωνε
τρία πουλιά περνάνε.

Πουλιά μου διαβατάρικα
τι βλέπετε στις στράτες,
τι κουβαλάει ο γίγαντας
στις σιδερένιες πλάτες;

Μπροστά πηγαίνει ο σιδεράς
με το σφυρί στο χέρι,
ξωπίσω του ο κλειδαράς
της μοναξιάς του ταίρι.

Ο πιο μικρός ο πιο σκυφτός
ο πιο σκληρός στο πλάι
αυτός κρατάει τα σύνεργα
γελάει μα δε μιλάει.

Καρφώσανε το γίγαντα
στο βράχο του Καυκάσου
τρία πουλάκια πέρασαν
και του 'λεγαν: Στοχάσου

Πάρτε και έναν σύγχρονο "Ερωτόκριτο", γιατί μου αρέσει εμένα. Παραδόξως παρ' ότι η εκτέλεση έχει "εκσυγχρονιστεί" παραμένει δυνατή. Δεν είναι όπως την έχει αποδώσει ο Ξυλούρης π.χ. αλλά την ακούω ευχάριστα.




Κρίμα που ξεφτίζει και αυτή η λεβεντιά στις μέρες μας... Οι παλιοι ήτανε γίγαντες, όσο πάμε και ζαρώνουμε...

Τρίτη, 7 Αυγούστου 2007

Νομίζεις ότι είσαι μάγκας;

Αμα το νομίζεις δες τα βιντεάκια παρακάτω, και απάντα μετά , να δούμε αν σου κόπηκε η μαγκιά ή όχι. Ο καθένας παλεύει με τους δαίμονές του. Με τα προβληματά του. Εσύ τέτοια μάχη θα την έδινες;

Οσο και αν δε γουσταρω την Ελληνική τηλεκαφρόραση και τους καραγκιοζηδες παρουσιαστές της , καμιά φορά, χωρίς να το θελουνε φυσικά, πετυχαίνουνε κάτι που αξίζει να το δεις. Αν και αυτο το κανουνε μονο και μονο για την τηλεθέαση. Τελος παντων σκατά στην ψυχή τους δε μιλαω γι' αυτους. Μιλάω για την κοπελια που δείχνουνε τα βιντεα. Δείτε τα.

Και αφού δείτε ότι δείτε , πείτε μου αν χαρήκατε ή αν στεναχωρηθήκατε...





Νομίζω ότι μετά από μια σειρά αναρτήσεων που αφορούσαν τον κάθε ξεφτιλισμένο καριόλη όπως παπάδες και πολιτικούς, άξιζε τον κόπο μια στιγμή δύναμης. Καλα, η κοπελιά με έκανε ρόμπα ξεκούμπωτη λέμε. Τζάμπα μάγκα. Και δεν είναι η μόνη. Ο κόσμος είναι γεμάτος από τέτοιους δυνατούς ανθρώπους που εμείς τους θεωρούμε "κατώτερους" και γι' αυτό τους φορέσαμε και τη αισχρή ταμπέλα "Ατομα με Ειδικές Ανάγκες". Τις δικές μας "ειδικές ανάγκες" να δω ποιος θα τις καλύψει γαμώ το μυαλό μας...

Δευτέρα, 6 Αυγούστου 2007

ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΡΕ ΜΑΛΑΚΕΣ!!

Aφιερωμένο εξαιρετικά στους "Δημοκράτες", τους "ευαίσθητους" και κάθε λογής καριόληδες. Αυτός είναι ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ κοσμος. ΟΦΕΙΛΕΤΕ να το δειτε ολο. Εμείς τα φτιάξαμε αυτά. Κι ενώ ασχολιόμαστε με τις μεταγραφες του Θρύλου και της Μπανάθας, τις υποσχέσεις του Κωστάκη και την δημιουργική αντιπολίτευση του Γιωργάκη κλείνουμε τα μάτια μπροστα σ' αυτά. Οσοι έχουν παιδιά , ΟΦΕΙΛΟΥΝ να αντικαταστήσουν τις φωτογραφίες και να δουν τα πρόσωπα των παιδιών τους σ' αυτο το βίντεο. Οσοι δεν έχουν , ας μετρήσουν την "ευαισθησία" τους.

Αυτο που θα ήθελα από εσάς ειναι να γράψετε τι ακριβώς νομίζετε ότι θα μπορούσε να γίνει για να γελάσουν πάλι τα παιδιά όλου του κόσμου. Πορείες; Οικονομική βοήθεια; Τρόφιμα; Μια αγκαλιά; Τι στο διάολο τελος παντων;

Είμαι κάφρος σε πολλές εκφάνσεις της ζωής μου. Αλλα γουστάρω την αντρίκια καφρίλα. Ίσος με ίσο. Ο ένας απέναντι στον άλλον. Και τελικά να μπορώ να αντιμετωπίσω τον εαυτό μου στον καθρέφτη. Ποιοι φταίνε που υπάρχουν αυτά τα παιδιά ενός ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΥ θεού;

Και μετά ολη η Ελλάδα θα στηθεί να δει την Τατιάνα, το "Ελλάδα έχεις ταλέντο" (στα σούργελα που λέει και ο φίλος μου ο Μένιος) και όλα θα είναι καλά δυστυχώς...



Αφου δείτε αυτο το βίντεο, δείτε και το παρακάτω. Οχι τιποτα άλλο πριν λίγο καιρό είχε κυκλοφορήσει και η είδηση για τον κόμμα των Παιδόφιλων παλιοπουσταράδων, κερατάδων , γαμώ την ψυχή τους. Οταν δείτε κάποιον από αυτούς στο δρόμο, κόψτε του το λαιμό. ΚΑΝΕΙΣ δεν πρόκειται να σας τιμωρήσει για μια πράξη ΕΛΕΟΥΣ προς τον κόσμο.



ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΡΕ ΜΑΛΑΚΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΣ !!!!!

6 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2007 και δεν μπορω να σκεφτώ τίτλο



Aκου ρε φιλε τι μαθαινει κανεις... Θα αναλάβει λεει το κρατος την "επέμβαση" στον Χριστόδουλα. ναι μωρέ, αυτή που θα σκοτώσουνε κάποιον άνθρωπο για να βρούνε συκωταριές να αλλάξουνε τις σαπισμένες του "άγιου" αυτού ανθρώπου. Και στο μεταξύ υπάρχουν παιδιά που πεθαίνουν. Αλλα δεν πειράζει ρε άπιστοι , θα προσευχηθεί ο Χριστέμπορας να γινουνε καλά. Και αν δε γίνουνε τι τρέχει; Θα έχει προσπαθήσει τουλαχιστον, με τα "κονέ" που έχει.
Τα νεύρα μου λεω. Ιδού το ελληνικό κράτος σε αγαστή συνεργασία με την εκκλησία. Ορίστε, είδατε που παραπονιόσαστε. Προσέχει τους πολίτες του το κράτος. Μπορεί να του ξεφεύγουν αυτοί που δεν έχουν φουσκωμένο πορτοφόλι και κοιλιά αλλά όταν πρόκειται για καναν "πορφυρογέννητο" τσουπ! Με τη μία μιλαμε. Αντε και εις ανώτερα τομάρια...

Α, στις τριάντα του μηνού γίνεται και σύναξη της "Ιεράς" συνόδου λεει. Πλάκα θα έχει να είμαι απο μια μεριά να βλέπω τους "άγιους πατέρες" να σφάζονται...χοχοχο
Στο μεταξύ η σφαγή του αιώνα γίνεται για το ποιοι θα συνοδεύσουν τον Χριστέμπορα στο Αμέρικα. Μαϊάμι βλέπετε, καλοκαίρι βλέπετε, γκομενάκια και γκόμενοι με σωματάρες βλέπετε... δεν τα βλέπετε δηλαδή, αλλα τα βλέπουνε αυτοί...χοχοχο. Και τους τρέχουνε τα σάλια. Και όλο αυτό το ταξιδάκι τσάμπα ε; Με έξοδα...δικά μας.

Και εν τω μεταξύ αφού καήκαμε και δεν έμεινε τίποτα, τώρα ... πλημμυρίζουμε. Ρε πλάκα έχει τούτος ο τόπος. Δεν πίστευα ότι υπαρχουνε ΤΟΣΟ και ΤΟΣΟΙ ανίκανοι ανθρωποι που παρακαλάνε κιόλας να τους ψηφίσεις. Καλα μιλαμε σε αυτόν τον τοπο γινεται της κακομοίρας και ευτυχώς που έχουμε αυτό το ένστικτο αυτοκριτικής αλλιώς θα είχαμε σαλέψει εντελώς λεμε. Αλλα από την άλλη δεν κουνάμε και δαχτυλάκι να στρώσουνε λίγο τα πράγματα... "Δε βαριέσαι αδερφέ..." (ο πραγματικός εθνικός ύμνος μας).

Γυρνώντας πάλι στα 250 χιλιάρικα που θα δοθούν για τον Χριστέμπορα. Παραβάλλοντας μια άλλη εκπληκτική δήλωση, καταλαβαίνει κανείς ότι οι άνθρωποι κάνουν ότι μπορούν. «Δεν έχουμε τα χρήματα για αναδάσωση», παραδέχονται στελέχη του οικονομικού επιτελείου που κάνουν τον πρώτο απολογισμό των ζημιών για να καθορίσουν το ποσό που θα διατεθεί για αποκατάσταση. Σοβαρά ρε; Χοχοχο... γιατί τι τα κάνατε;

Το πανηγύρι της τρελλής. Και ο λαος παιρνει τα "μπάνια" του στο μεταξύ. Ρε γμτ το λεω καμια φορά και το πιστεύω. Οτι πολιτικούς ηγέτες αξίζεις αυτούς θα έχεις. Το ίδιο ισχύει και για τους θρησκευτικούς ηγέτες (τελικά δεν τον γλυτώνω τον αφορισμό εγώ...)

Δε μου αρεσει να γραφω για πολιτική. Οταν ήμουνα πιο πιτσιρικάκι, έφηβος ας πούμε είμασταν αρκετά πιο "πολιτικοποιημένοι" γενικώς (σα βρισιά μου φαίνεται αυτό). Η δική μου τουλάχιστον γενιά έγραψε τους πολιτικούς και την πολιτική στα αμελέτητά της, διαπράτοντας όμως μάλλον μοιραίο σφάλμα. Τα τυπάκια αποθρασύνθηκαν εντελώς. Και τώρα μας έχουνε καβαλήσει για τα καλά. Θα μου πεις, καλά, ποιά η διαφορά του τότε με το τώρα; Μπα τίποτα. Όπως και τότε, έτσι και τώρα ένας Καραμανλής και ένας Παπανδρέου προσπαθούνε να πάρουνε την κουτάλα στα χέρια τους. Υπήρχε όμως τότε μια πίεση νομίζω. Που αν όχι τους έβαζε σε σκέψεις, τους ανάγκαζε τουλάχιστον να κάνουνε τις πουστιές τους στα μουλωχτά. Ενώ τώρα, σκάσε και σκύψε. Λέω έτσι κι αλλιώς να αφήσω τα της πολιτικής ζωής της χώρας σε πιό "έμπειρους" να τα κρίνουνε. Εμένα μου χαλάει το στομάχι και έτσι κι αλλιώς μπινελίκια θα γράψω.

Καλα συζητάω κι εγώ υπό το πρίσμα της λογικής των "παλιών καλών καιρών". Καλα παραμύθια. Οι καιροί ήταν καλύτεροι γιατί ήμουν πιο νέος... χοχοχο... Γραφω στα παπάρια μου λοιπον την τρέχουσα επικαιρότητα, ευχομαι στους πολιτικούς καλό μαύρο και στον αρχιεπισκατο να συναντήσει τον ... εργοδότη του (πράμα που ειμαι σίγουρος οτι επιθυμεί σφόδρα) όσο πιο γρήγορα γίνεται και ρίχνω ένα έμμετρο για να γελάσω...


Αφου το ξέρεις πως για σένα ανασαίνω
Πως δεν θα ζήσω μακριά σου ουτε στιγμή
Πως θα μου πεις μαζί μου τώρα δε σε παίρνω
Και φεύγεις μόνη σου για αγνωστη ακτή
Αφου το θέλεις όμως τώρα θα σ’ αφήσω
Να πορευτείς κι αυτό το δρόμο εσύ ν’ ανοίξεις
Μα σαν κοιτάξεις θα με δείς ξοπίσω
Για ν’ αγαπάς δεν σου χρειάζονται αποδείξεις
Σε βλέπω κάθε βράδυ και ας έχεις φύγει
Δίπλα μου πέφτεις και κοιμάσαι απαλά
Για μένα η πόρτα του παράδεισου ανοίγει
Και μια αλήθεια που την πόρτα μου χτυπά
Η απουσία σου θα πάψει να ματώνει
Την πληγωμένη απ’ το φευγιό σου την καρδιά
Γιατί η αγάπη δεν λυγίζει, δυναμώνει
Και κάθε εμπόδιο που θα βρεί το προσπερνά
Δεν είναι ο θάνατος εμπόδιο που μπορούσε
Να μας κρατήσει χωρισμένους μια ζωή
Κι ολος ο κόσμος μες τη χούφτα μου αν χωρούσε
Θα τον πετούσα να την έπιανες εσύ…

Tελικά δεν μου βγήκε γελαδαρό... τέλος πάντων αυτό βγήκε και με αυτό θα αρκεστείτε. Οριστε μας.

Σάββατο, 4 Αυγούστου 2007

Χωνευοντας με τα πτωματα


Ειμαι που λετε αραχτος στον καναπε του σπιτιου μου δινοντας τη μεγαλη μαχη για να χωνεψω το καλοκαιρινο φαγητο που μαγειρεψε η καλη μου μαμα και το μισο καρπουζι που εφαγα για επιδορπιο. Καποια στιγμη και ενω η μαχη κορυφωνεται και διωχνει με την ενταση της το Μορφεα, αποφασιζω να μπω στο ιντερνετ για να βρω λιγη παρηγορια στη δυσκολη τουτη ωρα.

Και φυσικα μπαινω στο μπλογκ για να δω τα κατορθωματα του ετερου καφρου του Βρασιδα.

Ο οποιος μου φυλασσε μια μικρη εκπληξη: τη φατσα του Γεωργιου Μπουσιου του Μικρου σε φωτογραφια φατσα-καρτα στην κορυφη του μπλογκ.

“Ωχ Παναγια μου” σκεφτομαι καθως νιωθω μια ξαφνικη ανοδικη κινηση υγρων απο το στομαχι μου προς την στοματικη κοιλοτητα. “Τι ειναι τουτο;” Καθως η σελιδα συνεχιζει να φορτωνει αποκαλυπτονται και οι υπολοιπες φωρογραφιες με τα μικρα παιδια βουτηγμενα στα αιματα. Τοτε πλεον η ανοδικη κινηση υγρων απο το στομαχι προς την εξοδο της στοματικης κοιλοτητας εντεινεται και ο φοβος της εξαγωγης των υγρων αυτων στην οθονη του υπολογιστη γινεται πολυ πιθανο ενδεχομενο. Τελικα την τελευταια στιγμη καταφερνω να αποτρεψω το μοιραιο αλλα δεν μπορεσα να συγκρατησω καποια μπινελικια που αυθορμητα βγηκανε απο το στομα μου.

“Ουτε να χωνεψει κανεις δεν μπορει” σκεφτηκα στη συνεχεια.

Η αληθεια ειναι οτι χρειαζεται μεγαλη δυναμη για να δεις τετοιες φωτογραφιες και να μην αντιδρασεις. Ακομη και να μην το θελεις το σωμα και ο νου σου αντιδρα μπροστα στο φρικιαστικο θεαμα των ματωμενων παιδιων αλλα και στην απαθη εικονα του πλανηταρχη ο οποιος δειχνει να μην αντιλαμβανεται το μεγεθος του κακου που διαπραττουνε τα στρατευματα του σε διαφορα σημεια του πλανητη.

Ο συγκαφρος Βρασιδας ομως το εθεσε σωστα: τι κανουμε εμεις βλεποντας ολα αυτα; Γιατι δεν προσπαθουμε να τα αποτρεψουμε; Εγω ως καφρος που ειμαι δεν μπορω να δωσω απαντηση σε τετοια υψηλα ερωτηματα. Διαβαζω προτασεις για επαναστασεις, για ξεσηκωμους του απλου κοσμου για ολα αυτα που γινονται αλλα αναρωτιεμαι. Εδω δεν ειμαστε ικανοι να απαλλαγουμε απο τους αποτυχημενους υπουργους και βουλευτες που μας δυναστευουνε τοσα χρονια στο ελληνικο κοινοβουλιο και θα μπορεσουμε να απαλλαγουμε απο τον Γεωργιο Μπουσιο το Μικρο και τους διαδοχους του; Μετα απο αυτα αποφασισα να αποφευγω τις βολτες στο ιντερνετ οταν βρισκομαι σε διαδικασια χωνεψης και να επιλεγω αλλες ωρες πιο καταλληλες.

Οσο για τα παιδακια που ειναι βουτηγμενα στο αιμα ευχομαι ο θεος να τους χαρισει μετα θανατον αυτα που τους στερησαμε ολοι εμεις σε αυτη τη ζωη. Ευχομαι επισης εμεις οι εγκληματιες, οσο δεν αλλαζουμε σταση, καποια στιγμη να πληρωσουμε για τα εγκληματα μας.

Ωρα για επιστροφη στη μαυρη τρυπα μου τωρα. Οσο μαυρη κιαν ειναι η πραγματικοτητα, πιο μαυρη απο τον Ταρταρο δεν μπορει να ειναι.

ΟΝΕΙΡΟΣ

Καμιά φορά έρχεται χωρίς να το περιμένω. Ετσι. Από μόνο του. Πρέπει να το γράψω και να το μοιραστώ έστω κι αν πρόκειται για ένα ανεξήγητο, μπλεγμένο προχειρογράφημα. Εκ των προτέρων ζητώ την κατανόησή σας. Δεν είμαι ούτε και θα γίνω ποτέ συγγραφέας.


Κοιμήθηκα απόψε και ονειρεύτηκα. Το όνειρο είναι ένα ανεξήγητο γεγονός. Αρχαίο και μυστηριακό, σε καθηλώνει, σε καθοδηγεί. Ελέγχει τον ύπνο σου, ελέγχει εσένα όταν είσαι στα όρια του θανάτου και της ζωής, στην πιο κοντινή ίσως στιγμή σου με οτιδήποτε θεϊκό μπορεί να υπάρξει. Είναι όμως και ανελέητο. Αληθινό, όσο και ψεύτικο, θανατηφόρο όσο και ζωογόνο. Δεν ελέγχουμε τα όνειρα, μας ελέγχουν και ίσως είναι κάτι που θα πρέπει να το σκεφτούμε.
Κοιμήθηκα απόψε και ονειρεύτηκα. Όταν ο ύπνος δεν με παίρνει αυτόματα, όταν δεν παραδίδομαι σε αυτόν «αμαχητί» μέσα από την κούραση της ημέρας, τότε τα πράγματα είναι δύσκολα. Οι σκέψεις που τριγυρίζουν στο μυαλό μου δεν μπορώ να πω ότι είναι απόλυτα φυσιολογικές. Και ο τρόμος του ύπνου και του θανάτου βαδίζουν δίπλα στις σκέψεις μου. Και τότε απαιτείται μεγάλη προσπάθεια από μέρους μου για να κοιμηθώ. Παλεύω , λες για την ίδια μου την ύπαρξη. Μέχρι να ξυπνήσω το άλλο πρωί και να αισθανθώ την ευεργετική του επίδραση. Τόσο ευεργετική που σε κάνει να αναρωτιέσαι για την τόσο κοντινή σχέση του με το τέλος της ζωής.
Ονειρεύτηκα ναι. Όταν όμως το πρωί το όνειρο είναι ακόμα ζωντανό στο μυαλό σου τι επιλέγεις; Το ξύπνημα και την επιστροφή στη ζωή, ή μια απέλπιδα προσπάθεια να παραμείνεις σε αυτόν τον «άλλο» κόσμο; Και αν το όνειρο είναι εφιάλτης, γιατί οι προσπάθειές σου να ξυπνήσεις παραμένουν χωρίς ελπίδα, μέχρι να αποφασίσει ο ίδιος ο ύπνος να σε απελευθερώσει;
Κοιμήθηκα και ονειρεύτηκα τους καλούς ανθρώπους. Ονειρεύτηκα τους κακούς ανθρώπους. Και μέσα και στα δύο αυτά είδη της ανθρώπινης ύπαρξης ονειρεύτηκα τον ίδιο το Θεό. Τον καλό τον άδικο, τον κακό και τον ευσπλαχνικό, τον πατέρα και τον δαίμονα. Οι δαίμονες του καθενός μας ξυπνούν όταν εμείς κοιμόμαστε. Και πρέπει να είμαστε έτοιμοι να τους αντιμετωπίσουμε. Έτοιμοι; Αυτό εξαρτάται. Εξαρτάται από το πόσο έχουμε συμφιλιωθεί με τους δαίμονές μας.

Για ακόμα μια φορά ο δαίμονας της φωτιάς με επισκέφτηκε. Τον ξέρω και δεν τον ξέρω, τον γνωρίζω και δεν ξέρω ότι υπάρχει, περιμένω με αγωνία την έλευσή του και ταυτόχρονα φοβάμαι θανάσιμα την φρικιαστική του ανάσα καθώς τη νιώθω να με τυλίγει. Σαν ύπνος, σα θάνατος, σα ζωή , σαν ηδονή, σαν φρίκη και σαν ευλογία ο δαίμονας της φωτιάς ξεπήδησε και πάλι μέσα μου από μέσα μου.

Ο θάνατος ήταν απόψε το βράδυ πολύ κοντά. Το φώναζε το σκοτάδι, η ερημιά, η παγωνιά που γέμιζε θαρρείς τα πάντα, μην αφήνοντας χώρο ούτε για μια υποψία αναπνοής. Το βάρος στο στήθος, η δυσκολία στην όραση, η άγνωστη αλλά και τόσο γνωστή οσμή του κακού τριγύρω μου. Οι τρίχες στα χέρια μου που είχαν σηκωθεί ολόρθες, άμυνα θαρρείς στο κακό που κάλπαζε καταπάνω μου. Το κακό δεν το φοβάσαι όταν το βλέπεις. Το φοβάσαι όταν δεν ξέρεις πως είναι. Όταν μάθεις την όψη του έχεις δύο επιλογές. Την παράδοση ή τη μάχη. Είναι άραγε ένας γρήγορος θάνατος η ανακούφιση από μια ζωή τρόμου; Την απάντηση θα τη δώσει ο καθένας μόνος του.
Εγώ ήμουν μόνος μέσα στο παγερό σκοτάδι. Με τις αισθήσεις μου όλες να ουρλιάζουν πανικοβλημένες προσπαθούσα να βρω τη δύναμη και το κουράγιο να αντιμετωπίσω το κτήνος που ούρλιαζε και λυσσομανούσε, τον δαίμονα που άφριζε και ρουθούνιζε πίσω από την πλάτη μου κιόλας. Να βρω τη δύναμη να κρατήσω τη λογική μου ενώ τα δόντια του έτριζαν από πάνω μου , τα νύχια του γρατζούνιζαν τους τοίχους στο στενό δρομάκι , ενώ εγώ ανακάλυπτα ότι δεν έβλεπα όνειρο, αλλά περπατούσα μέσα σε μια σκληρή, ωμή, θανάσιμη πραγματικότητα.
Πως να παλέψεις όταν τα χέρια σου μουδιάζουν, τα πόδια σου αρνούνται να κινηθούν, το μυαλό σου παγώνει και η σκέψη σου σταματά; Που θα βρεις τη δύναμη να αντισταθείς όταν η δύναμή σου ρέει σε ένα ποτάμι αίματος στα ρείθρα του δρόμου και σε αφήνει ανήμπορο και παγωμένο, να περιμένεις το τέλος; Στάθηκα και γύρισα. Δεν ήταν αποτέλεσμα σκέψης γιατί είχα παραλύσει. Ήταν απλά ένστικτο. Το μαύρο σκοτάδι πίσω μου ήταν πηχτό, θαρρούσα πως αν άπλωνα το χέρι μου θα το άγγιζα. Πρόλαβε όμως να με αγγίξει αυτό και η λογική μου διαλύθηκε μέσα σε μια κόκκινη έκρηξη παράνοιας, σαν ποτήρι που σκάει με δύναμη στον τοίχο. Ήταν το άγγιγμα χιλίων διαβόλων , το ίδιο το χέρι της κόλασης, η αίσθηση όλων των θανάτων, των βασανιστηρίων, των ουρλιαχτών που έχουν ακουστεί ποτέ πάνω σε αυτή τη γη. Όμως δεν είχα τη δύναμη να φωνάξω, ούτε την πρόθεση να αντισταθώ.
Το βδέλυγμα με τράβηξε μαζί του κι εγώ ακολούθησα. Κάθε μόριο του μυαλού μου ούρλιαζε να γυρίσω και να αρχίσω να τρέχω όμως ακολούθησα. Ήθελε κάτι να μου δείξει και ναι, έτρεμα στη σκέψη του τι ήταν αυτό, ήθελα όμως τόσο να το δω. Ο δαίμονας με εξουσίαζε πλήρως, μυαλό και σώμα, πνεύμα και ύλη, και το μόνο πραγματικά δικό μου έμοιαζε ο παγωμένος φόβος που με έσφιγγε, με έπνιγε, με τυραννούσε. Δεν ήταν όμως αρκετός να με απελευθερώσει από την γλοιώδη, σιχαμερή αρπάγη που με τραβούσε κοντά της. Πολύ κοντά της. Μύρισα την σάπια του αναπνοή με μύτη που δεν ανέπνεε, γεύτηκα την παλιά σιχαμερή του αίσθηση με στόμα που ήταν νεκρό, ούρλιαξα με γλώσσα που ήταν πρησμένη, νεκρή , τον ΕΙΔΑ με μάτια που δεν έβλεπαν. Το δάκτυλό του σηκώθηκε και μου έδειξε κάτι πίσω του. Το είδα και πέθανα, μα συνέχισα να το βλέπω. Το είδα και το κρύο στην ψυχή μου έγινε δυνατότερο, η φωτιά στην καρδιά μου όμως φλεγόταν από ανίερη προσδοκία. Το είδα και αηδίασα μα ποθούσα να δω περισσότερα. Μπορείς να ερωτευτείς το χάος και τον θάνατο;

Και μετά ξύπνησα , ενώ πνιγόμουν σε μια λίμνη αίματος.

Δεν θα συνεχίσω την εξιστόρηση γιατί το όνειρο καμιά φορά γίνεται ιστορία όταν το πεις ολόκληρο. Το παραμύθι είναι διδακτικό, η ιστορία τελεσίδικη και οριστική. Να κάτι που αξίζει να τρομάξει κάποιον. Μια πανάρχαια γνώση , κρυμμένη εκεί που οι άνθρωποι δεν πήγαν ποτέ ορίζει την κατάληξή του ονείρου. Δεν θα την αμφισβητήσω γιατί την ξέρω, την έμαθα από ανθρώπους που έζησαν περισσότερα από μένα και πήγαν εκεί που εγώ δεν έχω πάει. Στη χώρα του ύπνου και του θανάτου σεβόμαστε αυτούς τους ανθρώπους. Σημασία δεν έχει αν πιστεύεις, σημασία έχει αν διαβάζεις. Όχι τις γραμμές αλλά μέσα στις γραμμές. Κλείσε τα μάτια που βλέπουν οι άλλοι και άνοιξε αυτό το οποίο έχεις μέσα στο κεφάλι σου.

Θα σας πω όμως κάτι. Δεν φταίνε πάντα οι δαίμονες. Καμιά φορά κάνουν ότι ακριβώς τους διατάξουμε.

Παρασκευή, 3 Αυγούστου 2007

Ψοφήστε ρε καθίκια να τελειώνουμε.

Δεν θα έγραφα κατι τετοιο γιατι ειναι αντιγραφή από το blog του Ιωάννη... Όμως δεν θα μπορούσα να μην το κάνω. Φυσικά δεν μπορώ να γραψω τοσο ήπια και καλά όσο αυτός. Είμαι πιο βρωμόστομος.
Tι στο διάολο σκέφτεται ένας καριόλης που σκοτώνει ένα μωρό; Και μη μου πείτε οτι δεν το ξέρουν. ΟΛΟΙ ΤΟ ΞΕΡΟΥΝ. Οταν ρίχνεις βόμβες σε κατοικημένη περιοχή σκοτώνεις μωρά. Σαν το δικό σου ΜΑΛΑΚΑ. Ε, μαλάκα.Αναρωτιέται κανείς πως δεν ξεράσανε οι μανάδες τους τέτοια ρεμάλια.



Φταιει αυτος; Μπα, τι φταίει. Μαλάκας , έκτρωμα , σκατό γεννήθηκε. Εσύ ρε τρόμπα που τον έκανες άντρα τι εχεις να πεις;



Δεν ήξερες γι' αυτα; Aρχίδια δεν ήξερες. Μουνόσκυλο.




Oχι πείτε μου τι λεει στο μωρό ο αληταράς, ο γιός της πουτάνας;



Δεν πονάνε οι εικόνες και να τις κοιτατε. Να τις κοιτατε προσεκτικά. Και να σκέφτεστε ΤΙ ΚΑΝΑΤΕ ΕΣΕΙΣ για να μην γινει κατι τετοιο. Ελεος. Γεμίσαμε μαλακες. Γεμίσαμε ξεράσματα. Εχουμε σκατά να στήσουμε στον τοίχο. Μήπως είναι καιρός να γίνουμε πολλοί και να το κάνουμε;
Δεν είναι μόνο το αμερικάνικο βόδι φυσικά. Παντού και πάντα υπάρχουν οι χασάπηδες της ζωής μας... Και αυτοί που τους ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ να υπάρχουν είναι χειρότεροι από αυτους. ΕΜΕΙΣ τους το επιτρέπουμε.

Είναι κρίμα που πολλές φορές η δύναμη της αφήγησης που έχουμε δεν είναι ισάξια με την τραγικότητα των γεγονότων και έτσι αρκούμαστε σε απλά πρωτόλεια και όχι σε συγκλονιστικά έργα. Κάτι παρόμοιο είχα υπ' όψιν μου όταν έγραφα τον Δαίμονα της Φωτιάς και λυπάμαι αν δεν μπόρεσα ποτέ να δώσω την πραγματική όψη αυτού που ήθελα όσο λυπάμαι που επιβεβαιώνομαι σε ότι κατέβαζε η νοσηρή μου φαντασία εκείνες τις ώρες...

Σιχτίρ και σήμερα...

Καφρίλα, ποδόσφαιρο και μουσικό πνεύμα

Kαφρίλα και ποδοσφαιρο σημερα επειδη ξεκινάει η νέα σαιζόν. Και επειδή έτσι θέλω... Χοχοχο....
Πριμέρα αμα λάχει , το κορυφαίο πρωταθλημα στον κοσμο, και ακουστε πόσες γλώσσες εχουνε αυτοι οι Ιθπανοι...







Και ο ύμνος της τρομπαμαρίνας με τα βλακογκράνα.




Ετσι γουσταρω. Οσοι γαύροι νομίζουνε οτι ειναι "αδελφοποιημένοι" με την Μπαρτσελονα να με βγαλουνε απ' έξω. Εγω γουσταρω μονο ομαδάρες. Χοχοχο.ΗΑLA MADRID!!!!!!



ΗALA MADRID!!! HALA MADRID!!!


Να και ύμνος ροκ εντ ρολ μπουχαχαχ




Ύμνος "πως ειπατε;;;" C.E. Sabadell F.C.;;;;




Χοχοχο... Νάστικ Ταραγόνα... Παραδόξως μου αρέσει πολύ ο ύμνος... λες να έπαθα τίποτις;



Πάρτε και λίγο λιμάνι να στρώσετε...



When you walk through a storm
Hold your head up high
And don't be afraid of the dark
At the end of the storm
Is a golden sky
And the sweet silver song of a lark

Walk on through the wind
Walk on through the rain
Tho' your dreams be tossed and blown
Walk on, walk on
With hope in your heart
And you'll never walk alone
You'll never walk alone



ΥΟU'LL NEVER WALK ALONE!!!

Αυτά...