Τρίτη, 10 Απριλίου 2007

Papparazzi Fouskalini

Ο Βρασιδας εχει άκρες κιαραταδες... Εχει μέσα και έξω, έχει κατασκόπους παντού. Και ξέρει τι κανατε σήμερα το βράδυ... Ο κατάσκοπός μου το θρυλικό Μπουρμπι, ήταν εκεί!!!
Οι αποδείξεις. Ιδού κύριε πρόεδρε, κύριοι δικαστές , κύριοι ένορκοι... Ιδού!!!!


Σ' ένα υπόγειο στην πλατεία Αβυσσηνίας
(αφού οι κύριοι πηγαίνουνε στα Κολωνάκια)
Συγκεντρωθήκαν οι βρασίδες μια φορά
(και δυο και τρεις, αλλα δεν το κανουμε βούκινο)
για να σκεφτούν πως θα γλυτώσουν μια για πάντα
(άπαξ και δια παντος γιατι κατεχουμε και την καθαρεύουσα)
απ' του Ηλίθιου τον αιώνιο βραχνά
(να προλάβουμε να φάμε κι εμείς τίποτα)
το σηζητάγανε ημέρες και ημέρες μα τελικά δεν καταλήξαν πουθενά
(μην ξεχνάμε είμεθα Έλληνες ποντικοί)
και είχαν ολοι πια συνηδειτοποιήσει ότι κομπλαρησε η συνέλευση γερά
(γάμα τα με μεγάλα γράμματα και δεν εχουμε και φαί)
τότε πετάγεται ένας νεαρός και λέει
(ήμουν και όμορφος)
βρήκα τη λύση του προβλήματος παιδιά
(και ένα πρόβλημα για τη λύση)
θα πλησιάσουμε την ώρα που κοιμάται
(δηλαδή ότι ώρα θέλουμε)
και θα του δέσουμε κουδούνια στην ουρά
(ξεφτιλααααααααααααα)
κι ολοι φωνάξαν "μπράβο, αυτό είναι , συμφωνούμε"
(αυτό τους έλειπε)
και πέρασε η πρότασή του παμψηφεί
(οχι να το παινευτώ....)
μα ένας γέρος ποντικός τους λέει "δικαίωμα"
(τι θες ρε ραμολί; )
και θέτει την εξής ερώτηση:
(κοίτα να δείς που θα πεί μαλακία)
"Αμα μου λύσετε αυτή την απορία
(ε,ρε κατακαημένο Αλτζχάιμερ, δε θυμάται ποιος ειναι)
τότε δεν θα 'χω αντίρρηση καμμιά
(κωλογερα....)
ποιός από σας τολμάει το γάτο να ζυγώσει
(πως είπατε; )
να του κρεμάσει τα κουδούνια στην ουρά;"
(μας γάμησες γέρο...)
Και από τότε εχουν περάσει χίλια χρόνια
(μαλακίες λεει ο ποιητής , εγώ φυντάνι είμαι)
κι ακόμα ο γάτος τα ποντίκια κυνηγά
(σιγά τον αντρα)
που πα' να πει οτι δε βρέθηκε κανένας
(ολοι χεστες ρε παιδί μου κι εγώ δουλευα εκείνη τη μέρα)
να του περασει τα κουδούνια στην ουρά
(ρε δε με χεζετε....)

Δεν υπάρχουν σχόλια: